Stanisław Cejrowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Stanisław Cejrowski (ur. 22 maja 1939 w Skórczu, zm. 14 kwietnia 2009 w Ełku[1][2][3][4] lub, według innego źródła, w Elblągu[5]) – polski animator i działacz jazzowy.

Życiorys[edytuj]

Absolwent Liceum Ogólnokształcącego w Pelplinie (matura w 1956).

Ukończył Wydział Fizyki na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu. Już w czasie studiów rozpoczął działalność na polu muzyki, kierując Studenckim Studiem Radiowym.

Na początku lat 60. utworzył w Elblągu klub jazzowy El-Club przy Galerii El. W 1964 zorganizował tam pierwszy na świecie Międzynarodowy Konkurs Kopert Płyt Jazzowych, do jury zaprosił kilka osobistości ze świata jazzu, m.in. Lubomira Doruzkę z Czechosłowacji, Romana Waschko i Jana Byrczka z Polskiej Federacji Jazzowej. Gdy w 1965 Federacja uzyskała koncesję Ministerstwa Kultury, Cejrowski stanął na czele Biura Koncertowego, które zostało niebawem przekształcone w Agencję Koncertową. Był też razem z Janem Byrczkiem organizatorem kolejnych festiwali Jazz Jamboree, na których w latach 70. występowały największe gwiazdy – jak np. Charles Mingus, Elvin Jones, McCoy Tyner – 1974, Stan Getz – 1978, Benny Goodman – 1976, Sonny Rollins i big bandy prowadzone przez takich muzyków jak Woody Herman – 1976, 1977 i 1979, Stan Kenton – 1976, Duke Ellington – 1977, Buddy Rich – 1977, Clark Terry – 1978, Thad Jones i Mel Lewis – 1978 itd.

Na początku lat 70. Stanisław Cejrowski powołał do życia Lubelskie Spotkania Wokalistów Jazzowych, Nadbałtyckie Spotkania Jazzowe – Jazz Jantar, był przy narodzinach Festiwalu Pianistów Jazzowych w Kaliszu, uruchomił Klub Płytowy Polskiego Stowarzyszenia Jazzowego „Biały Kruk Czarnego Krążka”. Od 1974 do 1980 pełnił funkcję Sekretarza Generalnego PSJ – wówczas dużej ogólnopolskiej organizacji z oddziałami i biurami koncertowymi w kilku miastach. Doprowadził do otwarcia pod egidą PSJ warszawskich klubów jazzowych, Maxim (1975), a następnie Akwarium (1977).

W końcu lat 70. był pomysłodawcą muzycznego tryptyku z okazji Igrzysk Olimpijskich w Moskwie[6]. W ramach tryptyku zostały nagrane trzy płyty: Na brzegu światła zespołu Budka Suflera, Droga ludzi zespołu Skaldowie oraz Żagiel Ziemi zespołu Breakout.

Przez dziesięć lat był menedżerem swojego syna, Wojciecha Cejrowskiego (program telewizyjny „WC Kwadrans”), zaś w latach 1995–1997 organizatorem „Ciemnogrodów” – głośnych zlotów w Osieku. W ostatnich latach działał w Komisji Promocyjnej Związku Artystów Wykonawców STOART.

Życie prywatne[edytuj]

Ojciec polskiego podróżnika Wojciecha Cejrowskiego.

Zmarł nagle, podczas wizyty u rodziny[7]. Pochowany na cmentarzu w Pelplinie.

Przypisy

  1. 14 kwietnia 2009 – fizyk, który kochał jazz.
  2. EŁK: Zmarł Stanisław Cejrowski.
  3. Zmarł Stanisław Cejrowski.
  4. EŁK: Zmarł Stanisław Cejrowski.
  5. Jazzforum [1]
  6. Jerzy Janiszewski. Budka Suflera Story, odc. 20. „Kurier Lubelski”, 12 kwietnia 1985.
  7. [2].