Stanisław Chrzczonowicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Stanisław Chrzczonowicz
Tablica upamiętniająca prof. Chrzczonowicza na Wydziale Chemicznym PŁ
Tablica upamiętniająca prof. Chrzczonowicza na Wydziale Chemicznym PŁ
Kraj działania  Polska
Data i miejsce urodzenia 1911
Dźwińsk
Data śmierci 1967
Profesor
Alma Mater Uniwersytet Stefana Batorego w Wilnie
Doktorat 1955
Profesura 1962
Dziekan
Wydział Chemiczny PŁ
Okres spraw. 1960–1967
Poprzednik Bolesław Bochwic
Następca Henryk Błasiński (p.o.)

Stanisław Chrzczonowicz (ur. 1911 w Dźwińsku, zm. 1967) – polski specjalista w dziedzinie chemii polimerów, profesor Politechniki Łódzkiej.

Ukończył studia chemiczne na na Wydziale Matematyczno-Przyrodniczym Uniwersytetu Stefana Batorego w Wilnie. W 1955 roku uzyskał stopień doktora nauk technicznych, w 1958 roku nominację na docenta, a w 1962 roku tytuł profesora nadzwyczajnego, obejmując stanowisko kierownika Katedry Technologii Organicznej i Zakładu Technologii Tworzyw Sztucznych. W 1958 roku został prodziekanem, a w 1960 roku dziekanem Wydziału Chemicznego Politechniki Łódzkiej, które to stanowisko zajmował aż do śmierci w 1967 roku.

Był aktywnym współorganizatorem Politechniki Łódzkiej od chwili jej powstania w maju 1945 roku. Początkowo pracował w Katedrze Chemii Organicznej, przygotowując jednocześnie podstawy organizacyjne do powołania Katedry Technologii Organicznej. Dzięki jego pracom organizacyjnym w utworzonej w 1948 roku Katedrze szybko stworzone zostały warunki do prowadzenia zajęć dydaktycznych i prac badawczych. Był inicjatorem specjalności dydaktycznej i naukowej Katedry Chemii i Technologii Polimerów. Zainicjował w Katedrze badania w dziedzinie chemii poliamidów i silikonów, był odkrywcą metody polimeryzacji kaprolaktamu w rozpuszczalnikach wobec katalizatorów zasadowych i twórcą koncepcji mechanizmu tego procesu, uznanym w świecie specjalistą w dziedzinie chemii poliamidów.

Dzięki jego inicjatywie i staraniom w 1966 roku został utworzony Zakład Polimerów Ministerstwa Oświaty i Szkolnictwa Wyższego oraz PAN – placówka przeznaczona do prowadzenia badań podstawowych w dziedzinie chemii polimerów. Był autorem 50 publikacji, 6 patentów oraz monografii.

Bibliografia[edytuj]

  • Profesorowie Politechniki Łódzkiej 1945–2005. Ewa Chojnacka, Zbigniew Piotrowski, Ryszard Przybylski (red.). Łódź: Wydawnictwo Politechniki Łódzkiej, 2006, s. 35–36.