Stanisław Eksner

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Stanisław Eksner

Stanisław Eksner (Exner) (ros. Станислав Каспарович Экснер, ur. 7 maja?/19 maja 1859 w Radoszycach, zm. 28 listopada 1934 w Warszawie) – rosyjski i polski[1] pianista, pedagog, założyciel, profesor i pierwszy dyrektor Konserwatorium w Saratowie, honorowy obywatel Saratowa (1914). Jego uczniem był Apolinary Szeluto.

Urodził się w Radoszycach jako syn tamtejszego ziemianina. W latach 1875-79 kształcił się w Konserwatorium w Lipsku, a następnie w Sankt Petersburgu, które ukończył z pierwszą nagrodą. Od 1883 roku mieszkał w Saratowie. Został dyrektorem powstałej w 1895 roku Szkoły Muzycznej Irmo przekształconej w 1912 roku (jako pierwszej w całej Rosji) w konserwatorium. W 1909 roku świętowano 25-lecie jego działalności artystycznej[2]. Jesienią 1921 roku wrócił do Polski[3]. Następcą Eksnera na stanowisku dyrektora konserwatorium został Józef Śliwiński.

Stanisław Eksner zmarł po długiej chorobie, 28 listopada 1934 roku w Warszawie. Został pochowany na Cmentarzu Powązkowskim[4].

Przypisy

  1. Mieczysław Surzyński: Muzyka w Rosji podczas wojny i w czasie rewolucji. Kultura Muzyczna R. 1, nr 3-4, s. 41, 1922
  2. Stanisław Eksner. Świat nr 3, s. 21, 1909
  3. В. Ханецкий: Экснер Станислав Каспарович. Человек, создавший символ Саратова
  4. Ś.p. Stanisław Eksner †. Kurjer Warszawski R.114, nr 330 (30 listopada 1934), s. 10