Stanisław Fogelweder

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Stanisław Fogelweder (ur. 1525, zm. 1603) – archidiakon warszawski w latach 7 VII 1572[1]-1600[2], kanonik kapituły katedralnej wileńskiej w latach 1571-1594[3], kanonik płocki i sandomierski, kustosz sandomierski[4], sekretarz Zygmunta Augusta, kanclerz nadworny królowej Anny Jagiellonki[5], internuncjusz Rzeczypospolitej w Królestwie Hiszpanii w 1577 roku[6].

Potomek rodziny niemieckiej Vogelweider, przybył ze Szwajcarii i osiadł w Krakowie. Od 1588 kanonik krakowski, proboszcz miechowski. Był tajnym sekretarzem Zygmunta Augusta, jeździł w poselstwie do Hiszpanii, gdzie otrzymał godność szlachecką[5].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Receptiones seu installationes ad episcopatum, praelaturas et canonicatus Ecclesiae Cathedralis Posnaniensis ab anno 1532 usque ad annum 1800, opr. R. Weimann, „Roczniki Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk”, 35 (1909), s. 50-51. Por. K. Lutyński, Kapituła katedralna w Poznaniu w XVI wieku, Organizacja i majątek, Poznań 2000, s. 52, 97.
  2. J. Nowacki, Dzieje archidiecezji poznańskiej, t. 2, s. 303; L. Królik, Kapituła kolegiacka w Warszawie do końca XVIII wieku, Warszawa 1990, s. 188, nr 59.
  3. Wioletta Pawlikowska-Butterwick, A ‘Foreign’ Elite? The Territorial Origins of the Canons and Prelates of the Cathedral Chapter of Vilna in the Second Half of the Sixteenth Century, w: Slavonic and East European Review, 92, 1, 2014, s. 69.
  4. Jan Wiśniewski, Katalog prałatów i kanoników sandomierskich od 1186-1926 r. tudzież sesje kapituły sandomierskiej od 1581 do 1866 r., Radom 1928, s. 62.
  5. a b S. Orgelbranda Encyklopedja Powszechna. Warszawa: Wydawnictwo Towarzystwa Akcyjnego Odlewni Czcionek i Drukarni S. Orgelbranda Synów, XIX i pocz. XX wieku (może wymagać uaktualnienia).
  6. Rocznik Służby Zagranicznej Rzeczypospolitej Polskiej według stanu na 1 kwietnia 1938, Warszawa 1938, s. 81.