Stanisław Fogelweder

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Stanisław Fogelweder (ur. 1525, zm. 1603) – archidiakon warszawski w latach 1572-1600[1], kanonik kapituły katedralnej wileńskiej w latach 1571-1594[2], kanonik płocki i sandomierski, kustosz sandomierski[3], sekretarz Zygmunta Augusta, kanclerz nadworny królowej Anny Jagiellonki[4], internuncjusz Rzeczypospolitej w Królestwie Hiszpanii w 1577 roku[5].

Potomek rodziny niemieckiej Vogelweider, przybył ze Szwajcarii i osiadł w Krakowie. Od 1588 kanonik krakowski, proboszcz miechowski. Był tajnym sekretarzem Zygmunta Augusta, jeździł w poselstwie do Hiszpanii, gdzie otrzymał godność szlachecką[4].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Mikołaj Pukianiec, Organizacja i funkcjonowanie poznańskiej kapituły katedralnej w XVII wieku, s. 31.
  2. Wioletta Pawlikowska-Butterwick, A ‘Foreign’ Elite? The Territorial Origins of the Canons and Prelates of the Cathedral Chapter of Vilna in the Second Half of the Sixteenth Century, w: Slavonic and East European Review, 92, 1, 2014, s. 69.
  3. Jan Wiśniewski, Katalog prałatów i kanoników sandomierskich od 1186-1926 r. tudzież sesje kapituły sandomierskiej od 1581 do 1866 r., Radom 1928, s. 62.
  4. a b S. Orgelbranda Encyklopedja Powszechna. Warszawa: Wydawnictwo Towarzystwa Akcyjnego Odlewni Czcionek i Drukarni S. Orgelbranda Synów, XIX i pocz. XX wieku (może wymagać uaktualnienia).
  5. Rocznik Służby Zagranicznej Rzeczypospolitej Polskiej według stanu na 1 kwietnia 1938, Warszawa 1938, s. 81.