Stanisław Gołąb (matematyk)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Stanisław Gołąb
Data i miejsce urodzenia 26 lipca 1902
Travnik
Data i miejsce śmierci 30 kwietnia 1980
Kraków
Uczelnia Akademia Górniczo-Hutnicza
Uczelnia Uniwersytet Jagielloński
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Medal 10-lecia Polski Ludowej Medal Zwycięstwa i Wolności 1945

Stanisław Gołąb (ur. 26 lipca 1902 w Travniku w Bośni, zm. 30 kwietnia 1980 w Krakowie) – polski matematyk, jeden z czołowych przedstawicieli krakowskiej szkoły matematycznej.

Był profesorem Akademii Górniczo-Hutniczej i Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie. W larach 1950-1955 był także zatrudniony w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Krakowie jako profesor kontraktowy[1]. Jego prace dotyczyły geometrii różniczkowej i równań funkcyjnych.

Po wybuchu drugiej wojny światowej, 6 listopada 1939 został aresztowany przez Gestapo podczas Sonderaktion Krakau i wraz z innymi profesorami krakowskimi przewieziony do więzienia na Montelupich, następnie do Wrocławia, a 28 listopada 1939 do obozu koncentracyjnego w Sachsenhausen koło Berlina. 4. marca 1940 został przewieziony do obozu koncentracyjnego w Dachau.[2]

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Zbiór zadań z wyższej matematyki wraz z rozwiązaniami (1928, współautorzy: Antoni Hoborski, Alfred Jakubowski)
  • Sur quelques points de la théorie de la longueur (1929)
  • Graficzne różniczkowanie i całkowanie (1930)
  • Sur un théorème rentrant dans le calcul fonctionnel et son application géométrique (1932)
  • Contribution à un théorème de M. M. S. Knebelman (1933)
  • Sur les fonctions homogènes: O funkcjach jednorodnych. 1, Równanie Eulera. Equation d'Euler, Tom 1 (1933)
  • Sur la mesute des aires dans les espacces de Finsler (1935)
  • Głębokość zanurzenia kuli pływającej w cieczy (1937)
  • Ein Beitrag zum Mengerschen Begriff des fastmetrischen Raumes (1938)
  • O konstrukcji wyprostowania łuku koła, podanej przez Ampère'a w r. 1788 (1938)
  • Sur la fonction représentant la distance d'un point variable a un ensemmble fixe (1938)
  • O pewnym warunku koniecznym skończoności całki niewłaściwej (1938)
  • Geometria analityczna: według wykładów z r. 1935/36 (1945)
  • Elementy matematyki wyższej: dla początkujących i samouków (1947, współautor: Romuald Wilkowski)
  • Zarys matematyki wyższej: dla początkujących i samouków (1948)
  • Espace pourvu d'une métrique définie au moyen de l'écart triangulaire et les espaces métriques généralisés (1949)
  • Matematyka wyższa: Wstęp do analizy, algebra wyższa, geometria analityczna, Część 1 (1952)
  • Contribution à la formule simpsonienne de quadarture approchée (1954)
  • Les courbures (ordinaires) d'une courbe située sur une hypersurface et les courbures géodesiques et normales ainsi que la torsion géodésique de cette courbe (1954)
  • Elementy logiki matematycznej (1958, współautorzy: Zofia Krygowska, Jan Leśniak)
  • Pewne zagadnienia geometrii różniczkowej: referaty podstawowe grupy polskiej zgłoszone na Międzynarodową Konferencję Geometrii Różniczkowej zorganizowaną przez Instytut Matematyczny Polskiej Akademii Nauk w Krakowie w dniach 2-6 października 1961 (1961)
  • Matematyka wyższa. Część 1 (1962)
  • Rachunek różniczkowy i całkowity wraz z zastosowaniami (1963)
  • Studia z dziejów katedr wydziału matematyki, fizyki, chemii Uniwersytetu Jagiellońskiego (1964, redaktor)
  • Dlaczego możliwe są różne geometrie? (1972)

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

  • Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (1967)
  • Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1956)
  • Medal Zwycięstwa i Wolności (1949)
  • Medal 10-lecia PRL (1955)
  • Złota Odznaka Miasta Krakowa[3]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Kiryk, Hampel i Pietrzkiewicz (red.) 2006 ↓, s. 144.
  2. Urbańczyk, Stanisław: Uniwersytet za kolczastym drutem (Sachsenhausen-Dachau), Kraków: Księgarnia St. Kamiński 1946, Str. 142.
  3. Kiryk, Hampel i Pietrzkiewicz (red.) 2006 ↓, s. 145.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]