Stanisław Grygiel

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Stanisław Grygiel
Data i miejsce urodzenia 10 grudnia 1934
Zembrzyce
Zawód historyk, filozof
Odznaczenia
Złoty Krzyż Zasługi

Stanisław Grygiel (ur. 10 grudnia 1934 w Zembrzycach) – polski filozof, filolog i wykładowca. Publikuje w czasopismach polskich i włoskich.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W roku 1956 uzyskał licencjat z filozofii na Papieskim Wydziale Filozofii w Krakowie. W roku 1961 ukończył studia filologii na Uniwersytecie Jagiellońskim a w roku 1965 jako uczeń i doktorant ks. Wojtyły uzyskał stopień doktora filozofii na KUL. Następnie w latach 1966-1967 studiował filozofię na Uniwersytecie w Louvain w Belgii.

W latach 1963-1980 był redaktorem miesięcznika „Znak” w Krakowie, a w latach 1970-1980 był również wykładowcą filozofii na Papieskiej Akademii Teologicznej w Krakowie[1]. Jest również współzałożycielem kwartalnika "Il Nuovo Areopago" i jego redaktorem naczelnym do 2002 roku.

Od 1980 r. wraz z małżonką Ludmiłą mieszka w Rzymie. W latach 1980-1983 był dyrektorem Polskiego Instytutu Kultury Chrześcijańskiej, od 1981 wykładowcą filozofii człowieka na Papieskim Uniwersytecie Laterańskim w Rzymie. Był konsultorem Papieskiej Rady ds. Rodziny. Kierował katedrą Karola Wojtyły na Papieskim Instytucie Jana Pawła II przy Papieskim Uniwersytecie Laterańskim w Rzymie.

W 1991 jako konsultor był uczestnikiem Synodu Biskupów dla Europy; po raz drugi uczestniczył w nim w roku 1999 wraz z małżonką. Wraz z żoną należeli również do grona przyjaciół Jana Pawła II[2].

Nagrody i wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

  • Złoty Krzyż Zasługi (1974).
  • Feniks (nagroda SWK) 2017
  • Nagroda Pokojowa im. R. Schneidera i M. Kolbego (Hamburg-Lublin) (1976).

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

Jest autorem licznych publikacji[3]. Napisał między innymi:

  • Książka: „Na ścieżkach prawdy. Rozmawiając z Janem Pawłem II”, „Flos Carmeli” - Poznań 2013[4].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]