Stanisław Grzybowski (historyk)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Stanisław Grzybowski
Data i miejsce urodzenia 6 maja 1930
Kraków
profesor nauk historycznych
Specjalność: historia nowożytna Polski
Alma Mater Uniwersytet Jagielloński
Doktorat 1962
Instytut Historii PAN
Habilitacja 1970
Instytut Historii PAN
Profesura 1982
Praca naukowa
Uczelnia Uniwersytet Pedagogiczny im. Komisji Edukacji Narodowej w Krakowie
Okres zatrudn. 1978-2000
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski

Stanisław Grzybowski (ur. 6 maja 1930 w Krakowie) – polski profesor historii.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Syn prawnika Konstantego Grzybowskiego i pisarki Krystyny z Estreicherów Grzybowskiej, wnuk prawnika Stanisława Estreichera, prawnuk księgarza Franciszka Grzybowskiego. Jego wujem był historyk sztuki Karol Estreicher, stryjem prawnik Stefan Grzybowski, stryjecznym dziadkiem geolog Józef Grzybowski.

Absolwent III Gimnazjum i Liceum im. Króla Jana Sobieskiego w Krakowie. Po aresztowaniu w kwietniu 1950 (w sprawie działalności organizacji antykomunistycznej założonej przez jego kolegów z liceum: Marka Kublińskiego i Bogdana Różyckiego[1]) przez kilka miesięcy więziony w siedzibie Urzędu Bezpieczeństwa przy placu Inwalidów i w więzieniu przy ul. Montelupich. W 1954 ukończył studia historyczne na Uniwersytecie Jagiellońskim. W latach 1954–1955 pracował w krakowskim PWN, a następnie (do 1978) w Instytucie Historii PAN w Warszawie. Stypendysta École pratique des hautes études w Paryżu. W 1962 obronił doktorat w Instytucie Historii PAN, gdzie także, po odbyciu stażu badawczego w Cambridge, habilitował się w 1970. Od 1978 pracował w Instytucie Historii Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Krakowie, a następnie w Katedrze Historii Nowożytnej Uniwersytetu Pedagogicznego w Krakowie, gdzie wykładał historię powszechną nowożytną, historię Francji i historię historiografii. W 1982 uzyskał tytuł profesora[2]. W 2000 przeszedł na emeryturę, ale do 2010 kontynuował działalność dydaktyczną w Krakowskiej Akademii im. A. Frycza-Modrzewskiego. Jest autorem wielu książek i opracowań encyklopedycznych, członkiem Stowarzyszenia Pisarzy Polskich.

Odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski oraz Medalem Komisji Edukacji Narodowej.

Żonaty z Jadwigą Lehr. Ma jedną córkę, troje wnuków i troje prawnuków.

Główne zainteresowania badawcze:

Wybrane publikacje książkowe:

  • Mikołaj Sienicki – Demostenes sejmów polskich, [w:] Odrodzenie i Reformacja w Polsce, t. 2, Warszawa 1957;
  • Cromwell i jego wiek, Warszawa 1959;
  • Szpada pana Admirała: dzieje hugenotów, Warszawa 1961;
  • Poglądy społeczne publicystów hugenockich, Wrocław 1964;
  • Tomahawki i muszkiety: z dziejów Ameryki Północnej XV-XVIII w., Warszawa 1965;
  • Marcin Luter, Kraków 1966, II wyd. 2004;
  • Henryk VIII i reformacja w Anglii, Warszawa 1969;
  • Polityka kolonialna Tudorów i pierwszych Stuartów, Wrocław 1970;
  • Pretendenci i górale. Z dziejów unii szkocko-angielskiej, Warszawa 1971;
  • Mikołaj Kopernik, Warszawa 1972, wyd. II 1973;
  • Historia Irlandii, Wrocław 1977, II wyd. 1988, III wyd. 2003;
  • Henryk Walezy, Wrocław 1980, II wyd. 1985;
  • Elżbieta Wielka, Wrocław 1984, II wyd. 1989, III wyd. 2009;
  • Król i kanclerz; Dzieje Narodu i Państwa Polskiego, tom II-23, Kraków 1988;
  • Czas dalekich podróży, Kraków 1993;
  • Jan Zamoyski, Warszawa 1994;
  • Sarmatyzm; Dzieje Narodu i Państwa Polskiego, tom II-26, Kraków 1996;
  • Dzieje Polski i Litwy (1506-1648); Wielka Historia Polski, tom 4, Kraków 2000;
  • Trzynaście miast: czyli antynomie kultury europejskiej, Wrocław 2000;
  • Jan Długosz, Kraków 2003;
  • Narodziny Świata Nowożytnego (1453-1600); Wielka Historia Świata, tom 6, Kraków 2005;
  • Rodowody stolic, Gdańsk 2005.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Varia Sobiesciana. Księga Pamiątkowa II Liceum (dawniej III Gimnazjum) im. Króla Jana III Sobieskiego w Krakowie. 1883-2008, s. 37, 2008.
  2. Stanisław Grzybowski w bazie „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Feliks Kiryk, Józef Hampel, Iwona Pietrzkiewicz: Leksykon profesorów Akademii Pedagogicznej im. Komisji Edukacji Narodowej 1946-2006. Kraków: Wydawnictwo Naukowe Akademii Pedagogicznej, 2006, s. 157-158. ISBN 83-7271-395-2.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]