Stanisław Hebanowski (architekt)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Stanisław Hebanowski
Data urodzenia 28 marca 1820
Data śmierci 13 lutego 1898
Miejsce spoczynku Giecz
Zawód, zajęcie architekt

Stanisław Hebanowski (ur. 28 marca 1820, zm. 13 lutego 1898) – polski architekt.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Jego ojciec był profesorem gimnazjum klasycznego[1]. Początkowo uczył się zawodu w prywatnej szkole u Antoniego Krzyżanowskiego[2]. W latach 1842–1844 studiował w Akademii w Berlinie, a następnie w Paryżu. Przed rokiem 1855 powrócił do Poznania i rozpoczął pracę jako prywatny architekt i budowniczy. W jego projektach widoczne są wpływy renesansu włoskiego i francuskiego. Do wnętrz wprowadził dekoracje barokowo-rokokowe.

Dla Hipolita Cegielskiego zaprojektował willę przy ul. Podgórnej oraz fabrykę. Z zabudowań zakładów Cegielskiego, przy ul. Strzeleckiej, zachował się do dzisiaj kantor z wieżą[3].

W Poznaniu znana jest tylko jedna kamienica wybudowana przez Hebanowskiego. Kamienicę tę, przy ulicy św. Marcina, wybudował dla siebie, w spółce finansowej z lekarzem Teofilem Mateckim[4]. Kamienica graniczyła z dawnym cmentarzem kościoła św. Marcina, gdzie w roku 1859 odsłonięto pomnik Adama Mickiewicza. Kamienica stanowiła z lewej strony tło dla pomnika.

W 1872 roku Hebanowski wykonał projekt Teatru Polskiego. Stanisław Hebanowski był również członkiem rady miejskiej[5].

Został pochowany na cmentarzu w Gieczu, którego był właścicielem[6].

Architektura[edytuj | edytuj kod]

Jego klientami byli jednak głównie polscy ziemianie. W Wielkopolsce zachowało się wiele budowli projektowanych przez Hebanowskiego:


Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Zofia Ostrowska-Kębłowska, Architektura i Budownictwo w Poznaniu w Latach 1790-1880, Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe – Oddział w Poznaniu, 1982, ISBN 83-0103720-2, ISSN 0079-466X.
  • Andrzej Żurowski, Hebanowski, Warszawa: Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe, 1985, ISBN 83-221-0234-8.