Stanisław Hojer

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Stanisław Hojer
podporucznik podporucznik
Data i miejsce urodzenia 28 kwietnia 1896
Jasienna
Data i miejsce śmierci 21 sierpnia 1920
Aleksandrówka
Przebieg służby
Siły zbrojne Orzełek legionowy.svg Legiony Polskie
Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie
Jednostki 5 pułk piechoty Legionów
Stanowiska dowódca kompanii
Główne wojny i bitwy I wojna światowa
wojna polsko-bolszewicka
Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari

Stanisław Hojer (ur. 28 kwietnia 1896 w Jasiennej, zm. 21 sierpnia 1920 w Aleksandrówce) – żołnierz Legionów Polskich, oficer Wojska Polskiego w II Rzeczypospolitej, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w rodzinie Józefa i Marii z Sawczyków[1]. Absolwent gimnazjum w Stryju i członek Związku Strzeleckiego. W 1914 wstąpił do Legionów Polskich i otrzymał przydział do 5 pułku piechoty i przebył w nim cały szlak bojowy formacji legionowych[1]. W 1918 wstąpił do odrodzonego Wojska Polskiego. W 5 pułku piechoty Legionów walczył na frontach wojny polsko-bolszewickiej i kolejno awansował do stopnia podporucznika. Na czele 7 kompanii podczas walk pod Rzyszczowem nad Dnieprem, w sytuacji wielokrotnej przewagi bolszewików na odcinku Witaczewo – Stajki, zdecydowanym kontratakiem zdołał powstrzymać atak wroga, biorąc do niewoli jeńców i zdobywając sprzęt wojskowy. Za czyn ten odznaczony został Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari. Zginął w boju pod Aleksandrówką koło Siemiatycz, a pochowany został na cmentarzu w Lipnicy Wielkiej[1].

Ordery i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d Polak (red.) 1991 ↓, s. 52.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]