Stanisław Józef Hozjusz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy biskupa. Zobacz też: kardynał Stanisław Hozjusz.
Stanisław Józef Hozjusz
Stanisław Józef Hozjusz, grafika Georga Paula Buscha po 1731 roku
Stanisław Józef Hozjusz, grafika Georga Paula Buscha po 1731 roku
Herb Stanisław Józef Hozjusz
Kraj działania  I Rzeczpospolita
Data i miejsce urodzenia listopada 1674
na Warmii
Data i miejsce śmierci 13 października 1738
Warszawa
Biskup poznański
Okres sprawowania 1733-1738
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Prezbiterat 15 marca 1698[1]
Nominacja biskupia 5 grudnia 1718[1]
Sakra biskupia 23 kwietnia 1719
Odznaczenia
Order Orła Białego

Stanisław Józef Hozjusz (ur. w listopadzie 1674 na Warmii, zm. 13 października 1738[2] w Warszawie) – biskup sufragan przemyski w latach 1718-1720, biskup inflancko-piltyński w latach 1720-1722, biskup kamieniecki w latach 1722-1733, biskup poznański w latach 1733-1738.

Życiorys[edytuj]

Był synem Wojciecha Maksymiliana z Bezdanu, starosty zyborskiego i burgrabii lidzbarskiego oraz Anny Wołowskiej. Jego herb to Hozjusz. Wykształcenie zdobywał w szkołach jezuickich w Reszlu i Braniewie, a potem studiował w Rzymie. Doktorat z prawa uzyskał na Akademii Krakowskiej. W roku 1697 był kanonikiem we Włocławku, później otrzymał probostwo w Milęcinie i w Tyrgardzie. Był w otoczeniu biskupa chełmińskiego, Teodora Potockiego, później związany był z biskupem krakowskim, Kazimierzem Łubieńskim. Dalsza jego kariera: sufragan przemyski (1718), biskup inflancki (1720), biskup kamieniecki i opat czerwieński (1722). Był blisko związany z dworem Augusta II i w uznaniu za zasługi otrzymał w 1732 roku biskupstwo płockie. W momencie zwolnienia biskupstwa poznańskiego został nominowany przez króla 2 marca 1733 roku.

W 1732 roku miał zająć się sprawą przygotowania traktatu pokojowego ze Szwecją, lecz nie doszło nigdy do jego zawarcia, cały czas obowiązywał jedynie rozejm Augusta II z Szwedami z 1719 roku. Był elektorem Augusta III Sasa w 1733 roku[3]. W 1735 roku podpisał uchwałę Rady Generalnej konfederacji warszawskiej[4]. W dniach 7-9 lipca 1738 r. biskup Stanisław Józef Hozjusz zwołał synod.

W 1734 odznaczony Orderem Orła Białego[5].

Przypisy

  1. a b Hierarchia Catholica medii et recentioris aevi, t. V, Patavii 1952, s. 401. (łac.)
  2. Hierarchia Catholica medii et recentioris aevi, t. VI, Patavii 1958, s. 346. (łac.)
  3. Elektorowie królów Władysława IV., Michała Korybuta, Stanisława Leszczyńskiego i spis stronników Augusta III. / zestawili w porządek abecadłowy Jerzy Dunin-Borkowski i Miecz. Dunin-Wąsowicz, Lwów 1910, s. 72
  4. Uchwała Rady Generalnej Konfederacji, 1735, s. 19.
  5. Kawalerowie i statuty Orderu Orła Białego 1705-2008, 2008, s. 161.

Bibliografia[edytuj]

  • J. Gierowski, Stanisław Józef Hozjusz [w:] Polski Słownik Biograficzny, t. X, 1962-1964, s. 46-47.
  • Wiesiołowski J., Katalog biskupów poznańskich, Poznań 2004, ISBN 83-89525-26-7
  • Historia Dyplomacji Polskiej, tom II 1572-1795 pod red. Zbigniewa Wójcika, PWN Warszawa 1982, s. 373.
  • Encyklopedia Katolicka, t. 6, Lublin 1993.

Linki zewnętrzne[edytuj]