Stanisław Jakubowski (wojskowy)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Stanisław Jakubowski
major major
Data i miejsce urodzenia 10 sierpnia 1901
Ostrowiec Świętokrzyski
Data i miejsce śmierci 30 stycznia 1980
Kielce
Przebieg służby
Lata służby od 1939
Stanowiska komendant Rejonowej Komendy Uzupełnień w Kielcach
Główne wojny i bitwy II wojna światowa,
bitwa pod Lenino
Odznaczenia
Krzyż Walecznych (1920-1941) Srebrny Krzyż Zasługi Brązowy Krzyż Zasługi Medal za Warszawę 1939–1945 Medal za Odrę, Nysę, Bałtyk Medal Zwycięstwa i Wolności 1945 Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Medal Brązowy za Długoletnią Służbę Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Medal za zdobycie Berlina (ZSRR) Medal za Zwycięstwo nad Niemcami w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941-1945 (ZSRR)

Stanisław Jakubowski (ur. 10 sierpnia 1901 w Ostrowcu Świętokrzyskim, zm. 30 stycznia 1980 w Kielcach) – syn Stanisława, major Wojska Polskiego, uczestnik walk w II wojnie światowej.

Życiorys[edytuj]

Absolwent wydziału prawa Uniwersytetu Stefana Batorego w Wilnie. W latach 1932–1939 zatrudniony jako urzędnik administracji wojskowej w Powiatowej Komendzie Uzupełnień Postawy. 25 sierpnia 1939 został skierowany do 23. Pułku Ułanów na stanowisko dowódcy plutonu. 29 sierpnia 1939 wraz z pułkiem przemieścił się z Postaw transportem kolejowym przez Lidę i Wołkowysk do Koluszek. Brał udział w walkach w lasach pod Przysuchą, podczas których został ranny.

Jako dowódca plutonu piechoty 12–13 października 1943 brał udział w bitwie pod Lenino, podczas walk został ranny w bok i lewa rękę, przewieziony do szpitala, gdzie przebywał kilka tygodni.

Od 13 października 1944 pełnił obowiązki kierownika kancelarii tajnej w Sztabie 1. Korpusu Polskich Sił Zbrojnych, a następnie od 5 stycznia do 1 czerwca 1944 był pomocnikiem szefa V Oddziału Sztabu 3. Dywizji Piechoty.

1 września 1944 został wyznaczony na stanowisko zastępcy dowódcy 7. Samodzielnego Batalionu Piechoty, który był przemianowany na 7 Pułk Piechoty.

W latach 1945–1947 pełnił obowiązki Komendanta Gdyńskiej Rejonowej Komendy Uzupełnień, a następnie (1947–1950) Komendanta Rejonowej Komendy Uzupełnień w Kielcach.

Na podstawie Rozkazu personalnego nr 1614 z 17 października 1950 został przeniesiony do rezerwy.

Wykształcenie[edytuj]

Awanse[edytuj]

Stanowiska[edytuj]

Odznaczenia[edytuj]