Stanisław Janusz Sosabowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Stanisław Janusz Sosabowski
Stasinek
major major
Data i miejsce urodzenia 6 stycznia 1917
Brno
Data i miejsce śmierci 6 listopada 2000
Wimborne Minster
Przebieg służby
Siły zbrojne Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie
Jednostki Służba Zwycięstwu Polski
Związek Walki Zbrojnej
Tajna Organizacja Wojskowa
Armia Krajowa
Główne wojny i bitwy II wojna światowa
powstanie warszawskie
Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Walecznych (1920-1941, dwukrotnie) Medal „Za udział w wojnie obronnej 1939” Sprawiedliwy wśród Narodów Świata

Stanisław Janusz Sosabowski, ps. Stasinek (ur. 6 stycznia 1917 w Brnie w Austro-Węgrzech, zm. 6 listopada 2000 w Wimborne Minster w Wielkiej Brytanii) – syn generała Stanisława Sosabowskiego, lekarz, członek Kedywu w stopniu porucznika, w czasie walk w powstaniu warszawskim wskutek odniesionych ran stracił wzrok.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ukończył Gimnazjum im. Adama Mickiewicza w Warszawie. W 1935 został przyjęty do Szkoły Podchorążych Sanitarnych i rozpoczął studia na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Warszawskiego.

W kampanii wrześniowej 1939 w stopniu podporucznika dowodził plutonem obsługi pociągu sanitarnego. Po ucieczce z tymczasowego obozu jeńców w Żyrardowie zaangażował się w grudniu 1939 w działania konspiracyjne, będąc oficerem Służby Zwycięstwu Polski, Związku Walki Zbrojnej i Armii Krajowej. Kontynuował także studia medyczne na tajnym Uniwersytecie Warszawskim, odbywając praktyki w Szpitalu Dzieciątka Jezus.

W latach 1939–1942 był instruktorem i dowódcą jednego z plutonów żoliborskiego oddziału "Fabryka". W sierpniu 1942 zorganizował oddział dywersyjny w strukturach Tajnej Organizacji Wojskowej, który po jej scaleniu z Armią Krajową wszedł w skład grupy „Andrzeja" Józefa Rybickiego (późniejszego Oddziału Dyspozycyjnego „A"), należącej do Kedywu Okręgu Warszawskiego Armii Krajowej.

Powstańczy oddział Kedywu dowodzony przez Stasinka 1 sierpnia 1944 oswobodził strzeżoną przez SS w magazynach na Umschlagplatzu 50-osobową grupę Żydów z Węgier i Grecji – więźniów pobliskiego obozu na Gęsiówce.

Został uwięziony w obozie oficerskim w Niemczech. Uwolniony przez aliantów pozostał po wojnie w Wielkiej Brytanii. Nostryfikował dyplom lekarski i stał się członkiem General Medical Council.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]