Stanisław Karpiński (ekonomista)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Stanisław Karpiński
Stanisław karpiński.jpg
Data i miejsce urodzenia 23 października 1870
Raducz, gubernia warszawska, Królestwo Polskie
Data i miejsce śmierci 24 grudnia 1943
Warszawa, Polska pod okupacją III Rzeszy
Minister skarbu
Okres od 4 kwietnia 1919
do 31 lipca 1919
Poprzednik Józef Englich
Następca Leon Biliński
Odznaczenia
Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski

Stanisław Karpiński (ur. 23 października 1870 w Raduczu, zm. 24 grudnia 1943 w Warszawie) – polski bankowiec, minister skarbu, prezes Banku Polskiego.

Był członkiem Ligi Narodowej od 1890 roku[1]. Od 1918 dyrektor Polskiej Krajowej Kasy Pożyczkowej, a od 4 kwietnia 1919 do 31 lipca 1919 minister skarbu w rządzie Ignacego Jana Paderewskiego. Od 1922 do 1924 senator Związku Ludowo-Narodowego. Od 29 marca 1924 prezes Banku Polskiego S.A. Przeciwnik podporządkowania Banku obcym spółkom kapitałowym, bliski współpracownik Władysława Grabskiego. W 1925 odmówił kontynuowania interwencji giełdowej, co doprowadziło do konfliktu z Grabskim i dymisji premiera.

W 1924 został odznaczony Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski[2].

Przypisy

  1. Stanisław Kozicki, Historia Ligi Narodowej (okres 1887-1907), Londyn 1964, s. 576.
  2. M.P. z 1924 r. Nr 299, poz. 978

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]