Stanisław Kauzik

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Stanisław Kauzik
Dołęga-Modrzewski

Stanisław Kauzik
Data i miejsce urodzenia 9 stycznia 1891
Warszawa
Data i miejsce śmierci 25 kwietnia 1959
Londyn
Minister bez teki rządu RP na uchodźstwie
Okres od 12 września 1955
do 28 marca 1957
Minister bez teki rządu RP na uchodźstwie i kierownik ministerstwa wyznań religijnych, oświaty i kultury
Okres od 15 kwietnia 1957
do 25 kwietnia 1959
Odznaczenia
Wstęga Wielka Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski

Stanisław Kauzik ps. Dołęga-Modrzewski (ur. 9 stycznia 1891 roku w Warszawie, zm. 25 kwietnia 1959 roku w Londynie) – polski polityk, prawnik.

W 1921 r. był członkiem polskiej delegacji pokojowej w Rydze. W latach 1920-1925 był sekretarzem generalnym Komitetu Ekonomicznego Ministrów RP i bliskim współpracownikiem Władysława Grabskiego. W tej funkcji brał udział w rokowaniach polsko-sowieckich po wojnie polsko-bolszewickiej, a 18 marca 1921 był jednym z przedstawicieli RP, którzy podpisali traktat ryski[1]. Został szefem sekcji w Ministerstwie Skarbu.

Po agresji III Rzeszy na Polskę 1 września 1939 był w czasie oblężenia Warszawy szefem Biura Prasowego Komisarza Cywilnego przy Dowództwie Obrony Warszawy, prezydenta miasta Stefana Starzyńskiego. Członek Komitetu Obywatelskiego w 1939 roku[2]. Przedstawiciel Stronnictwa Pracy w Delegaturze Rządu na Kraj. Od 1945 przebywał na emigracji, gdzie używał nazwiska Dołęga-Modrzewski. Od września 1955 był ministrem bez teki w pierwszym rządzie Antoniego Pająka. W kolejnym gabinecie Pająka (od kwietnia 1957) pozostał ministrem bez teki oraz był kierownikiem resortu wyznań religijnych, oświaty i kultury (zmarł 25 kwietnia 1959)[3].

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Był synem Jana Kazimierza Kauzika - artysty malarza, pedagoga i muzeologa oraz Stanisławy Leontyny z Jezierskich[8][9]. Dwukrotnie żonaty. Jego pierwszą żoną (ślub ok. 1927) była pracownica banku PKO, Wanda Ankudowicz (1892-1933), drugą (ślub ok. 1937) — była aktorka Loda Niemirzanka (1909-1984).

Pochowany na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie w grobie rodzinnym.

Przypisy

  1. Henryk Bartoszewicz: W 90. rocznicę podpisania polsko-rosyjskiego traktatu pokojowego. Granica ryska. muzeumsg.pl. [dostęp 2015-09-29].
  2. Wacław Lipiński, Dziennik, Warszawa 1989, s. 167.
  3. D. Górecki, Polskie naczelne władze państwowe na uchodźstwie w latach 1939-1990, Wydawnictwo Sejmowe, Warszawa, 2002, ​ISBN 83-7059-579-0​, s. 105, 108.
  4. 27 kwietnia 1959 „za całość ofiarnej i ideowej pracy dla Polski” Dz.U.R.P. z 1959 r. Nr 6. s. 43.
  5. M.P. z 1924 r. Nr 299, poz. 979
  6. Za współpracę w uzdrowieniu waluty polskiej. „Gazeta Lwowska”, s. 3, Nr 42 z 20 lutego 1925. 
  7. Order Odrodzenia Polski. Trzechlecie pierwszej kapituły 1921–1924. Warszawa: Prezydium Rady Ministrów, 1926, s. 25.
  8. Internetowy Polski Słownik Biograficzny. [dostęp 2016-02-22].
  9. Akta stanu cywilnego parafii rzymskokatolickiej św. Krzyża w Warszawie, akt urodzenia: 406/1891 [dostęp: 2016-02-23]