Stanisław Kirkor (1905-1963)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy profesora weterynarii. Zobacz też: Inne osoby o tym imieniu i nazwisku.
Stanisław Kirkor
Data i miejsce urodzenia 13 lipca 1905
Zasław
Data i miejsce śmierci 11 lutego 1963
Swarzędz
Zawód profesor weterynarii, lekarz weterynarii.

Stanisław Kirkor (ur. 13 lipca 1905 r. w Zasławiu na Wołyniu, zm. 11 lutego 1963 w Swarzędzu) – oficer Wojska Polskiego II Rzeczypospolitej i Polskich Sił Zbrojnych, profesor weterynarii.

Życiorys[edytuj]

Studia na Wydziale Weterynaryjnym Uniwersytetu Warszawskiego ukończył w 1930 r. W 1937 r. uzyskał stopień doktora weterynarii w Akademii Medycyny Weterynaryjnej we Lwowie.

16 marca 1934 powołany został z rezerwy do służby czynnej, w stopniu podporucznika ze starszeństwem z 1 stycznia 1934 i 9 lokatą w korpusie oficerów weterynaryjnych, w grupie lekarzy, i przydzielony do 3 Pułku Szwoleżerów Mazowieckich w garnizonie Suwałki, na stanowisko lekarza weterynarii[1]. W połowie 1934 przeniesiony został do 2 Pułk Ułanów Grochowskich stacjonującego w tym samym garnizonie i wyznaczony na stanowisko lekarza weterynarii[2]. Od maja 1939 r. służył w stopniu kapitana w Ministerstwie Spraw Wojskowych.

W 1939 r. brał udział w kampanii wrześniowej, a następnie przedostał się do Rumunii. Z tego kraju trafił do Francji i brał udział w wojnie 1940 r. Za swoją służbę otrzymał francuskie odznaczenie "Croix de Guerre". Następnie przedostał do Szwajcarii, gdzie był internowany. Po zwolnieniu z obozu rozpoczął pracę w Zakładzie Badania Chorób Pszczół (Versuchsanstalt für Bienenkrankheiten) w Liebefeld (Szwajcaria), którym kierował prof. Otto Morgenthaler. W 1941 r. zmuszony był wrócić do Francji. Tam otrzymał stypendium i w Stacji Zoologicznej - jej dziale chorób pszczół – współpracował z prof. Paillot. Z Francji przedostał się do Anglii i tam jako spadochroniarz uległ wypadkowi. Po leczeniu współpracował z dr. Butlerem w Rothamsted Experimental Station. Z Wielkiej Brytanii powrócił do Polski w 1946 r., w stopniu majora.

Kirkor był organizatorem oraz kierownikiem Zakładu Chorób Pszczół Państwowego Instytutu Weterynaryjnego w Gorzowie Wielkopolskim. Placówka ta powstała w tym mieście 15 sierpnia 1946 r. Zakład Chorób Pszczół PIWet. w 1956 r. przeniesiono do Nowej Wsi (dzisiejszy Skansen Pszczelarski w Swarzędzu).

Kirkor habilitował się w 1947 r. w Lublinie, a w 1954 r. został profesorem nadzwyczajnym. Będąc kierownikiem zakładu w Swarzędzu prowadził jednocześnie wykłady na Wydziale Weterynaryjnym SGGW w Warszawie, podobne zajęcia miał również ze studentami Wydziału Weterynaryjnego w Lublinie.

Syntezą dorobku naukowego oraz doświadczenia profesora Kirkora jest obszerny podręcznik zatytułowany "Choroby pszczół" opublikowany w 1953 r. w Warszawie. Wcześniej był on współautorem napisanej w języku francuskim książki pt.: L’Abeille; anatomie, maladies, ennemies (1943).

W Swarzędzu Kirkor zorganizował park pszczelarski w Swarzędzu; wiele drzew rosnących na terenie zabytkowego skansenu pochodzi z okresu jego działalności. Był osobą, z którą liczono się na naukowej arenie międzynarodowej, gdyż był aktywny w Światowej Organizacji Zdrowia Zwierząt[potrzebny przypis]. W Polsce odznaczony został Złotym Krzyżem Zasługi.

Stanisław Kirkor, zmarły dnia 11 lutego 1963 r. w Swarzędzu, jest patronem ulic w Gorzowie Wielkopolskim i Swarzędzu. Jego grób znajduje się na cmentarzu w Poznaniu przy ul. Lutyckiej.

Przypisy

  1. Dziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 08 z 17.03.1934 r.
  2. Dziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 11 z 07.06.1934 r.

Bibliografia[edytuj]

  • Dzienniki Personalne Ministra Spraw Wojskowych z 1934
  • Encyklopedia popularna PWN, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1991, wyd. XXI, ​ISBN 83-01-10416-3
  • Jelinski M.: Prof. S. Kirkor – in memory. Medycyna Weterynaryjna 2004; 60 (3), 332