Stanisław Mierzwa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Stanisław Mierzwa
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 27 stycznia 1905
Biskupice Radłowskie, Austro-Węgry
Data i miejsce śmierci 10 października 1985
Kraków, Polska
Zawód, zajęcie adwokat, polityk
Partia Stronnictwo Ludowe, Polskie Stronnictwo Ludowe
Odznaczenia
Order Orła Białego

Stanisław Mierzwa (ur. 27 stycznia 1905 w Biskupicach Radłowskich, zm. 10 października 1985 w Krakowie) – polski adwokat i działacz Stronnictwa Ludowego, II sekretarz Polskiego Stronnictwa Ludowego, członek Rady Naczelnej PSL, członek Zarządu Wojewódzkiego PSL w Krakowie, członek Wojewódzkiej Rady Narodowej w Krakowie[1], kierownik Związku Akademickiej Młodzieży Ludowej w latach 19321933[2].

W 1934 ukończył prawo na Uniwersytecie Jagiellońskim. W latach 1934–1939 odbył aplikację adwokacką.

Występował jako obrońca w procesach uczestników strajku chłopskiego w 1937.

W 1940 wszedł w skład podziemnego Krakowskiego Komitetu Międzypartyjnego z ramienia SL. Aresztowany przez NKWD, wywieziony na Łubiankę, sądzony w procesie szesnastu, w którym został skazany na 4 miesiące więzienia. Zwolniony w sierpniu 1945.

Ponownie aresztowany przez MBP i skazany w 1947 na 10 lat więzienia. Wyrok na mocy amnestii obniżono do 7 lat. W 1953 wyszedł na wolność. W latach 1956–1975 pracował jako adwokat w Krakowie. Był inicjatorem utworzenia Muzeum Wincentego Witosa w Wierzchosławicach. Został pochowany w kaplicy grobowej rodziny Witosów na cmentarzu w Wierzchosławicach[3].

W 100. rocznicę odzyskania przez Polskę niepodległości Prezydent RP Andrzej Duda odznaczył go pośmiertnie Orderem Orła Białego[4].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Opozycja parlamentarna w Krajowej Radzie Narodowej i Sejmie Ustawodawczym 1945-1947. Wybór, wstęp i opracowanie Romuald Turkowski, Warszawa 1997, s. 93.
  2. Jednodniówka Polskiej Akademickiej Młodzieży Ludowej, Kraków 1938, s. 6.
  3. Życiorys Stanisława Mierzwy, www.stanislaw.mierzwa.org.pl [dostęp 2017-09-23] (pol.).
  4. Anna Kondek-Dyoniziak: Prezydent uhonorował pośmiertnie Orderem Orła Białego ponad 20 wybitnych Polaków. dzieje.pl, 11 listopada 2018. [dostęp 11 listopada 2018].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Wojciech Roszkowski; Najnowsza historia Polski 1914-1945, Warszawa 2003, s. 462, 549, 630.
  • Kazimierz Przyboś, Józef Hampel, Bolesław Dereń; Strajk chłopski w Małopolsce w sierpniu 1937 r., Ludowa Spółdzielnia Wydawnicza, Warszawa 1988