Stanisław Mierzwa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Stanisław Mierzwa
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 27 stycznia 1905
Biskupice Radłowskie, Austro-Węgry
Data i miejsce śmierci 10 października 1985
Kraków, Polska
Zawód adwokat, polityk
Partia Stronnictwo Ludowe, Polskie Stronnictwo Ludowe

Stanisław Mierzwa (ur. 27 stycznia 1905 w Biskupicach Radłowskich, zm. 10 października 1985 w Krakowie) – polski adwokat i działacz ruchu ludowego: Stronnictwa Ludowego i Polskiego Stronnictwa Ludowego, kierownik Związku Akademickiej Młodzieży Ludowej w latach 19321933[1].

W 1934 ukończył prawo na Uniwersytecie Jagiellońskim. W latach 1934–1939 odbył aplikację adwokacką.

Występował jako obrońca w procesach uczestników strajku chłopskiego w 1937.

W 1940 wszedł w skład podziemnego Krakowskiego Komitetu Międzypartyjnego z ramienia SL. Aresztowany przez NKWD, wywieziony na Łubiankę, sądzony w procesie szesnastu, w którym został skazany na 4 miesiące więzienia. Zwolniony w sierpniu 1945.

Ponownie aresztowany przez MBP i skazany w 1947 na 10 lat więzienia. Wyrok na mocy amnestii obniżono do 7 lat. W 1953 wyszedł na wolność. W latach 1956–1975 pracował jako adwokat w Krakowie. Był inicjatorem utworzenia Muzeum Wincentego Witosa w Wierzchosławicach. Został pochowany w kaplicy grobowej rodziny Witosów na cmentarzu w Wierzchosławicach[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Jednodniówka Polskiej Akademickiej Młodzieży Ludowej, Kraków 1938, s. 6.
  2. Życiorys Stanisława Mierzwy, www.stanislaw.mierzwa.org.pl [dostęp 2017-09-23] (pol.).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Wojciech Roszkowski; Najnowsza historia Polski 1914-1945, Warszawa 2003, s. 462, 549, 630.
  • Kazimierz Przyboś, Józef Hampel, Bolesław Dereń; Strajk chłopski w Małopolsce w sierpniu 1937 r., Ludowa Spółdzielnia Wydawnicza, Warszawa 1988