Stanisław Neyman (rotmistrz)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Stanisław Neyman
Ilustracja
rotmistrz rotmistrz
Data i miejsce urodzenia 26 czerwca 1901
Szczytniki
Przebieg służby
Siły zbrojne Orzełek Wojsk Wielkopolskich.svg Armia Wielkopolska
Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie
Jednostki 3 pułk ułanów wielkopolskich
14 pułk ułanów jazłowieckich
szwadron KPO „Kleck”
38 Dywizja Piechoty
Stanowiska dowódca szwadronu
Główne wojny i bitwy powstanie wielkopolskie
wojna polsko-bolszewicka
II wojna światowa
Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Srebrny Krzyż Zasługi

Stanisław Neyman (ur. 26 czerwca 1901 w Szczytnikach) – rotmistrz Wojska Polskiego, uczestnik powstania wielkopolskiego, wojny polsko-bolszewickiej i II wojny światowej. Kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się 26 czerwca 1901 w Szczytnikach w dawnym pow. śremskim, w rodzinie Juliana i Antoniny z d. Gałdyńskiej[1]. Uczestnik walk w powstaniu wielkopolskim, a później żołnierz 3 pułku ułanów wielkopolskich, w którym walczył na froncie polsko–bolszewickim. Odznaczony Orderem Virtuti Militari za obronę dworca w Malinie 24 czerwca 1920.

Po wojnie ukończył Oficerską Szkołę Jazdy w Grudziądzu. 14 września 1923 został mianowany na stopnień podporucznika ze starszeństwem z 1 września tego roku i 8. lokatą w korpusie oficerów jazdy i wcielony do 14 pułku ułanów we Lwowie[2][3]. 12 marca 1933 został mianowany rotmistrzem ze starszeństwem z 1 stycznia 1933 i 33. lokatą w korpusie oficerów kawalerii[4]. W latach 1936–1939 był dowódcą szwadronu kawalerii KOP „Kleck”[5]. W kampanii wrześniowej dowodził oddziałem rozpoznawczym „Ryś” w 38 Dywizji Piechoty. Po zakończeniu walk dostał się do niewoli niemieckiej, osadzony w Oflagu VII A Murnau. Po zakończeniu wojny zamieszkał w Wielkiej Brytanii.

Ordery i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Polak (red.) 1991 ↓, s. 103.
  2. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 61 z 18 września 1923 roku, s. 567.
  3. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 62 z 25 września 1923 roku, s. 578.
  4. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 3 z 14 marca 1933 roku, s. 48.
  5. Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 135, 945.
  6. Polak (red.) 1991 ↓, s. 104.
  7. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 29 z 23 lipca 1921 roku, s. 1189.
  8. Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 135.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]