Stanisław Pietkiewicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Stanisław Pietkiewicz
Ilustracja
Podczas odbioru dyplomu członka honorowego MAK (1982)
Data i miejsce urodzenia 9 sierpnia 1894
Cybulów
Data i miejsce śmierci 23 kwietnia 1986
Warszawa
Zawód geograf, kartograf

Stanisław Pietkiewicz (ur. 9 sierpnia 1894[1] w Cybulowie koło Humania, zm. 23 kwietnia 1986 w Warszawie) – polski geograf i kartograf.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Odbył studia hydroinżynieryjne w Instytucie Politechnicznym w Piotrogrodzie oraz studia geograficzne w Wolnej Wszechnicy Polskiej i Uniwersytecie Warszawskim. Studiował także w uniwersytecie w Paryżu.

W 1929 otrzymał tytuł doktora za pracę Pojezierze Suwalszczyzny Zachodniej. Zarys morfologii lodowcowej. Od 1936 docent geografii fizycznej Uniwersytetu Warszawskiego (praca O sposobach przedstawiania terenu na mapach).

Zweryfikowany w stopniu porucznika ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 roku w korpusie oficerów rezerwy geografów. W 1934 roku pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Warszawa Miasto III[2].

W latach 1930-1939 pracownik Katedry Geografii, w 1950-1964 kierownik Katedry Kartografii Uniwersytetu Warszawskiego. Od 1954 profesor nadzwyczajny tej uczelni. Równocześnie profesor Katedry Geografii Fizycznej Uniwersytetu Łódzkiego (1950-1961) oraz kierownik, a później profesor Pracowni Geografii Polskiej Akademii Nauk (1954-1962).

Od 1947 członek korespondencyjny Towarzystwa Naukowego Warszawskiego. W latach 1948-1949 wykładał geografię i geologię w Oficerskiej Szkole Służby Geograficznej w Warszawie.

W pracy naukowej zajmował się przede wszystkim kartografią, ale także mapoznawstwem oraz historią geografii. Prowadził pionierskie w skali światowej badania elementów na dawnych mapach, opracował liczne mapy południowej Polski, współpracował nad Przeglądową mapą geologiczną Polski.

W latach 1920-1922 brał czynny udział w wytyczaniu granicy państwowej Polski w Wielkopolsce, na Pomorzu i Mazurach, a w 1946 w Białostockiem. Współpracownik Polsko-Radzieckiej Komisji Delimitacyjnej (1947-1950).

W 1947 w uznaniu zasług przy delimitacji granicy polsko-radzieckiej odznaczony został Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski[3].

Wybrane publikacje naukowe[edytuj | edytuj kod]

  • Granica polsko-niemiecka w oświetleniu Niemców (1927)
  • O polskich mapach ludnościowych (1927)
  • Schodowate układy zrównań erozyjnych (1939)
  • Plan regionalny przesiedlenia osadników rolnych na Ziemie Odzyskane (1945)
  • Klimaty kuli ziemskiej (1946)
  • O granicy państwowej i jej przeprowadzeniu (1946)
  • Podstawy geodezji i topografii dla I roku geografii i geologii (1952)
  • Wody kuli ziemskiej (1958)
  • Zagadnienia kartografii ogólnej (1968)
  • Słownik pojęć geograficznych (1973)
  • Studia nad dokładnością dawnych map ziem polskich ... (1980)

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Według kalendarza juliańskiego urodził się 28 lipca, a według kalendarza gregoriańskiego - 9 sierpnia. Zobacz daty nowego i starego porządku.
  2. Rocznik Oficerski Rezerw 1934 ↓, s. 241 tu podano, że urodził się 9 sierpnia 1894 roku.
  3. M.P. z 1947 r. Nr 146, poz. 683

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Rocznik Oficerski Rezerw 1934. Warszawa: Biuro Personalne Ministerstwa Spraw Wojskowych, 1934.
  • Biogramy uczonych polskich, Część VII: Nauki o Ziemi i górnicze (pod redakcją Andrzeja Śródki), Ossolineum, Wrocław 1992.