Stanisław Piotrowicz (polityk)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Stanisław Piotrowicz
Stanisław Piotrowicz
Data i miejsce urodzenia 19 lipca 1952
Bochnia
Zawód polityk, prawnik
Alma Mater Uniwersytet Jagielloński
Stanowisko sekretarz stanu w KPRM (2007), senator VI i VII kadencji (2005–2011), poseł na Sejm VII i VIII kadencji (od 2011)
Partia Prawo i Sprawiedliwość
Odznaczenia
Brązowy Krzyż Zasługi
Stanisław Piotrowicz odbierający z rąk przewodniczącego Państwowej Komisji Wyborczej Wojciecha Hermelińskiego zaświadczenie o wyborze na posła VIII kadencji Sejmu (2015)

Stanisław Piotrowicz (ur. 19 lipca 1952 w Bochni) – polski polityk, prokurator, senator VI i VII kadencji, poseł na Sejm VII i VIII kadencji, w 2007 sekretarz stanu w Kancelarii Prezesa Rady Ministrów.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1976 ukończył studia na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie. W latach 1976–1978 odbył aplikację prokuratorską, po czym w 1978 zdał egzamin prokuratorski[1].

W 1978 rozpoczął pracę w Prokuraturze Rejonowej w Dębicy, następnie w 1980 został przeniesiony do Prokuratury Wojewódzkiej w Krośnie, na początku lat 80. przeniesiony do Prokuratury Rejonowej w Krośnie[1]. Od 1978 należał do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotnicznej[1]. Był członkiem egzekutywy PZPR w Prokuraturze Wojewódzkiej i Rejonowej w Krośnie[2]. W stanie wojennym był autorem aktu oskarżenia przeciwko działaczowi opozycji Antoniemu Pikulowi oskarżonemu o kolportaż wydawnictw drugiego obiegu[3]. Po upublicznieniu tej sprawy w 2013 Stanisław Piotrowicz stwierdził, że dążył do umorzenia tego postępowania[1]. W 1983 został odznaczony Brązowym Krzyżem Zasługi[4].

W 1990 został powołany na stanowisko prokuratora rejonowego w Krośnie. W latach 1992–1995 kierował międzyrejonowym działem śledztw w Krośnie. W 1992 powołano go na stanowisko prokuratora Prokuratury Wojewódzkiej w Rzeszowie. Od 1994 do 2002 zasiadał w Sądzie Dyscyplinarnym dla Prokuratorów przy Prokuraturze Generalnej. Zdobył rozgłos medialny, ogłaszając w 2001 na konferencji prasowej o powodach umorzenia śledztwa w sprawie molestowania małoletnich przez proboszcza parafii w Tylawie. Ta decyzja została uchylona przez prokuratora Prokuratury Okręgowej w Krośnie, a w 2004 duchowny został prawomocnie skazany[5].

W wyborach parlamentarnych w 2005 został wybrany na senatora VI kadencji z ramienia Prawa i Sprawiedliwości w okręgu krośnieńskim. Od 5 czerwca 2007 do 16 listopada 2007 zajmował stanowisko sekretarza stanu w Kancelarii Prezesa Rady Ministrów. Reprezentował też Senat w Krajowej Radzie Sądownictwa.

W wyborach parlamentarnych w 2007 po raz drugi uzyskał mandat senatorski, otrzymując 110 085 głosów. Również z ramienia PiS wystartował do Sejmu w wyborach parlamentarnych w 2011. Uzyskał mandat poselski, otrzymując 12 325 głosów w okręgu wyborczym nr 22[6]. W wyborach do Parlamentu Europejskiego w 2014 startował z listy Prawa i Sprawiedliwości w okręgu nr 9 w Rzeszowie i nie uzyskał mandatu eurodeputowanego, zdobywając 8271 głosów[7].

W wyborach w 2015 z powodzeniem ubiegał się natomiast o poselską reelekcję (otrzymał 15 747 głosów)[8]. W Sejmie VIII kadencji odegrał aktywną rolę w wydarzeniach związanych z kryzysem wokół Trybunału Konstytucyjnego, m.in. reprezentował posłów-wnioskodawców w trakcie prac nad dwiema ustawami zmieniającymi ustawę o Trybunale Konstytucyjnym[9][10][11] oraz projektów pięciu uchwał o stwierdzeniu „braku mocy prawnej” uchwał w sprawie wyboru sędziów TK przez Sejm VII kadencji[12].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Syn Władysława i Marii[13]. Stanisław Piotrowicz jest żonaty z Marią, ma troje dzieci[14]. W 1992 był wśród założycieli krośnieńskiego koła Towarzystwa Pomocy im. św. Brata Alberta. Objął funkcję jego prezesa, a później także prezesa podkarpackiego oddziału towarzystwa, zaś w 1998 zasiadł w zarządzie głównym tej organizacji.

Przypisy

  1. a b c d Piotrowicz odpowiada Sekielskiemu: Nie byłem prokuratorem stanu wojennego. niezalezna.pl, 2013-12-05. [dostęp 2013-12-05].
  2. Przeszłość Piotrowicza w stanie wojennym. "Nie przypominam sobie, aby pomagał ludziom Solidarności". tvn24.pl, 2015-12-08. [dostęp 2015-12-08].
  3. Informacje na stronie 13grudnia81.pl. [dostęp 2015-06-03].
  4. Zastępca Macierewicza Stanisław Piotrowicz z PiS: Działał w PZPR i jako prokurator oskarżał opozycjonistów?. gazetaprawna.pl, 2013-12-04. [dostęp 2013-12-05].
  5. Małgorzata Bujara. Sprawiedliwy. „Gazeta Wyborcza”, s. 4, 23 listopada 2015. 
  6. Serwis PKW – Wybory 2011. [dostęp 2015-06-03].
  7. Wyniki głosowania na listę komitetu w okręgu wyborczym. pe2014.pkw.gov.pl. [dostęp 2014-06-03].
  8. Serwis PKW – Wybory 2015. [dostęp 2015-10-27].
  9. Przebieg procesu legislacyjnego. Druk nr 12. Poselski projekt ustawy o zmianie ustawy o Trybunale Konstytucyjnym. sejm.gov.pl. [dostęp 2016-01-02].
  10. Przebieg procesu legislacyjnego. Druk nr 122. Poselski projekt ustawy o zmianie ustawy o Trybunale Konstytucyjnym. sejm.gov.pl. [dostęp 2016-01-02].
  11. Andrzej Stankiewicz. Sejmowe awantury o TK. „Rzeczpospolita”, s. A4, 23 grudnia 2015. 
  12. Sejm podjął uchwały w sprawie braku mocy prawnej uchwał w sprawie wyboru sędziów Trybunału Konstytucyjnego. „Kronika Sejmowa”, s. 21, 30 listopada 2015. 
  13. Stanisław Piotrowicz. ipn.gov.p. [dostęp 2013-12-05].
  14. Sylwetka. poselpiotrowicz.pl. [dostęp 2013-12-05].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]