Stanisław Popławski (rzeźbiarz)

Stanisław Popławski

Data i miejsce urodzenia	4 lipca 1886 Warszawa
Data i miejsce śmierci	7 czerwca 1959 Kraków
Zawód, zajęcie	rzeźbiarz
Odznaczenia

Stanisław Popławski (ur. 4 lipca 1886 w Warszawie, zm. 7 czerwca 1959 w Krakowie) – polski rzeźbiarz, ceramik, profesor ASP w Krakowie.

Życiorys

Ukończył szkołę realną w Warszawie, następnie w latach 1901–1906 studiował w warszawskiej Szkole Rysunkowej Wojciecha Gersona oraz prywatnie u Piusa Welońskiego, studia kontynuował również we Florencji (1906). Od 1906 do 1911 studiował rzeźbę w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie, pod kierunkiem Konstantego Laszczki i Alfreda Dauna. W 1913 przebywał w Paryżu i Rzymie. Po powrocie wstąpił do Związku Strzeleckiego „Strzelec”, 5 sierpnia 1914 zgłosił się do oddziału strzeleckiego Legionów Polskich. Następnie został oddelegowany do Intendentury I Brygady w stopniu szeregowca. W drugiej połowie 1916 został przeniesiony do rezerwy, ze względu na zły stan zdrowia.

W latach 1923–1930 pracował jako pedagog w Szkole Sztuk Zdobniczych i Przemysłu Artystycznego w Krakowie. Od 1937 był wykładowcą na ASP w Krakowie, zajmował tam również stanowisko kierownika Zakładu Ceramiki. W latach 1951–53 był dziekanem Wydziału Rzeźby, w 1956 uzyskał tytuł profesora. Stanisław Popławski był członkiem Towarzystwa Artystów Polskich „Sztuka” i Stowarzyszenia „Rzeźba”.

Zmarł 7 czerwca 1959 w Krakowie. Pochowany na Cmentarzu Salwatorskim (sektor SC9, rząd 10, nr grobu 10).

Wybrane realizacje

• Pomnik Wojciecha Bednarskiego w Parku Bednarskiego w Krakowie (1937);
• reliefy na attyce Gmachu Narodowego Banku Polskiego w Krakowie przedstawiające sylwetki nagich mężczyzn z festonami oraz parę walczących żubrów (Byczki) od strony zachodniej;
• medaliony i orzeł przy portalu budynku Narodowego Banku Polskiego w Krakowie (od strony ulicy Basztowej);
• sarkofag Jacka Malczewskiego w Krypcie Zasłużonych na Skałce w Krakowie;
• tablica upamiętniająca Jana Matejkę wewnątrz Gmachu Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie (1938)
• rzeźby na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie:
  • portret nagrobny U. Staniszewskiej
  • Madonna z dzieciątkiem na grobie Witkowskich
  • głowa-maska Matki Bożej na grobie Rederów.

Odznaczenia

11 listopada 1937 otrzymał Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski.

Bibliografia

• Wacława Milewska, Maria Zientara, Sztuka Legionów Polskich i jej twórcy, 1914–1918, Wydawnictwo Arkady, 1999, ISBN 83-7188-350-1.