Stanisław Popiński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Stanisław Popiński
chorąży chorąży
Data i miejsce urodzenia 30 października 1891
Jeruzal
Data i miejsce śmierci kwiecień 1940
Charków
Przebieg służby
Lata służby 1913-1940
Siły zbrojne Coat of Arms of Russian Empire.svg Armia Imperium Rosyjskiego
Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie
Jednostki I Korpus Polski w Rosji
36 Pułk Piechoty Legii Akademickiej
Kompania Telefoniczna Nr 3
18 Pułk Piechoty
1 Pułk Łączności
Główne wojny i bitwy I wojna światowa
wojna polsko-bolszewicka
II wojna światowa
Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Walecznych (1920-1941) Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości

Stanisław Popiński (ur. 30 października 1891 w Jeruzalu, zm. w kwietniu 1940 w Charkowie) – chorąży Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari, ofiara zbrodni katyńskiej.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w rodzinie Jana i Bronisławy z Matuszewskich. W latach 1913-1917 służył w armii rosyjskiej. W 1917 roku, po upadku Imperium Rosyjskiego, zaciągnął się do I Korpusu Polskiego[1].

W 1918 roku wstąpił do Wojska Polskiego i walczył w wojnie polsko-bolszewickiej w szeregach III baonu warszawskiego 36 pułku piechoty. W 1921 roku, w stopniu sierżanta sztabowego, służył w Kompanii Telefonicznej Nr 3[2].

Po zakończeniu działań wojennych pozostał w wojsku. Awansował na stopień chorążego. Służył w 18 pułku piechoty w łączności. Od 1934 roku pełnił służbę w kompanii telegraficznej 30 Poleskiej Dywizji Piechoty.

W czasie mobilizacji w 1939 roku został powołany do służby czynnej.

Stanisław Popiński w 1940 roku został zamordowany przez NKWD w Charkowie i pochowany w bezimiennej mogile zbiorowej. Obecnie jego szczątki spoczywają w Piatichatkach na Cmentarzu Ofiar Totalitaryzmu w Charkowie.

5 października 2007 Prezydent RP Lech Kaczyński mianował go pośmiertnie na stopień podporucznika. Awans został ogłoszony 9 listopada 2007 w Warszawie, w trakcie uroczystości „Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów”.

Ordery i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Księga Cmentarna Charkowa 2003 ↓, s. 428.
  2. a b Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 21 z 28 maja 1921 roku, s. 992.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]