Stanisław Santor

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Stanisław Santor
Data i miejsce urodzenia 29 marca 1922
Suwałki
Data i miejsce śmierci 6 stycznia 1999
Warszawa
Zawód, zajęcie skrzypek
Narodowość polska
Stanowisko koncertmistrz w Orkiestrze Polskiego Radia i Telewizji
Grób Santora na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach (2019)

Stanisław Santor (ur. 29 marca 1922 w Suwałkach, zm. 6 stycznia 1999 w Warszawie) – polski skrzypek, koncertmistrz Orkiestry Polskiego Radia i Telewizji.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Studiował w klasie skrzypiec u profesora Józefa Jarzębskiego, w warszawskim Konserwatorium. W latach 1944–1945 pracował przymusowo w kamieniołomach w obozie Peterscheim.

Po wojnie przyjechał na krótko do Warszawy, a następnie przeniósł się do Łodzi. Tam rozpoczął pracę w Filharmonii Łódzkiej w orkiestrze pod dyrekcją Zdzisława Górzyńskiego. W 1947 wrócił do Warszawy, gdzie został zaangażowany do orkiestry Filharmonii Warszawskiej. Po dwóch latach odszedł i rozpoczął pracę w Orkiestrze Polskiego Radia i Telewizji pod dyrekcją Stefana Rachonia. Był koncertmistrzem tej orkiestry w latach 1949–1974 i 1978–1980. W latach 50. występował także gościnnie z orkiestrą Państwowego Zespołu Ludowego Pieśni i Tańca „Mazowsze”.

Nagrania Stanisława Santora znaleźć można w archiwach Polskiego Radia oraz na wielu płytach z udziałem Orkiestry Stefana Rachonia.

Stanisław Santor był mężem Ireny Santor (rozwód).

Stanisław Santor został pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie (kwatera: F IV rząd: 12, grób: 10D)[1].

Nagrania z udziałem Stanisława Santora[edytuj | edytuj kod]

  • LP Vivaldi, Martini, Albinoni Veriton SXV 723
  • CD Muzyka mistrzów baroku i klasycyzmu MTJ 12501

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. miejsce pochówku. [dostęp 2018-12-20].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Lewandowska Violetta (opracowanie), Irena Santor-Miło wspomnieć, wypisy z radiowej taśmy, Warszawa 1995, ​ISBN 83-85461-24-8​.
  • Rybałtowska Barbara, Stefan Rachoń, Warszawa 1996, ​ISBN 83-86469-18-8​.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]