Stanisław Zawadzki (architekt)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy architekta i generała I RP. Zobacz też: Inne osoby o tym imieniu i nazwisku.
Kościół św. Stanisława w Siedlcach

Stanisław Zawadzki (ur. 1743 w Warszawie, zm. 19 października 1806 tamże) – generał-major wojsk koronnych, od 1792 dowódca kompanii pontonierów[1], polski architekt doby klasycyzmu, architekt Komisji Edukacji Narodowej.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Stanisław Zawadzki studiował w Akademii Świętego Łukasza w Rzymie[2], gdzie zetknął się z projektami Andrei Palladia. Po powrocie do kraju poświęcił się pracy dla wojska (dosłużył się stopnia generała-majora wojsk inżynieryjnych). Oskarżony przez swojego pomocnika i ucznia Hilarego Szpilowskiego o wadliwy projekt i nadużycia przy budowie koszar w twierdzy w Kamieńcu Podolskim, został zdymisjonowany z wojska (1783) i poświęcił się budownictwu cywilnemu.

W czasie insurekcji kościuszkowskiej (1794) opracowywał plany obrony Warszawy[1].

Ważniejsze projekty[edytuj | edytuj kod]

Przypisuje się mu również autorstwo projektu kościoła św. Piotra i Pawła w Międzyrzecu Podlaskim. Według jego projektu rozpoczęto też budowę Pałacu Tyszkiewiczów w Warszawie na Krakowskim Przedmieściu (ostatecznie zrealizowano projekt Jana Kamsetzera), oraz przebudowę dawnego pałacu Jana Humańskiego w Warszawie (Miodowa 26, róg Długiej) Był także autorem projektu portyku dobudowanego do pałacu Skórzewskich w Czerniejewie.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Henryk P. Kosk, Generalicja polska t. II, Pruszków, 2001 s. 278.
  2. Ryszard Henryk Bochenek: 1000 słów o inżynierii i fortyfikacjach. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1989, s. 305. ISBN 83-11-07423-2.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]