Stanisława Nowicka (śpiewaczka kabaretowa)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Stanisława Nowicka
Miss Zakopanego 1931.
Miss Zakopanego 1931.
Data i miejsce urodzenia 8 marca 1905
Warszawa  Polska
Data i miejsce śmierci 24 października 1990
Yorktown  Stany Zjednoczone

Stanisława Nowicka (Nowicka-Chylinska) (pseudonim Sylwia Nowicka, Stanisława Sowińska, Stacha Nowicka) (ur. 8 marca 1905 w Warszawie, zm. 24 października 1990 w Yorktown koło Nowego Jorku) – polska śpiewaczka, aktorka filmowa, teatralna i tancerka kabaretowa.

Życiorys[edytuj]

Uczyła się w Teatrze Wielkim w Warszawie, debuitowała w 1915 roku. W 1916 tańczyła z Polą Negri w teatrze "Casino" w Łodzi. Zadebiutowała jako piosenkarka w 1920 roku i śpiewała w tym roku razem z Karolem Hanuszem.

W 1927 roku zaczęła pracować w "Nowym Perskim Oku", potem w kabarecie Morskie Oko a następnie w "Wesołe oko". W 1929 roku zaczęła nagrywać dla wytwórni płytowej Syrena-Rekord. W 1929 zaśpiewała napisane dla niej przez Jerzego Petersburskiego przebojowe "Tango milonga". Śpiewała także znane tanga "I tak mi ciebie żal", "Nie odchodź ode mnie", "Za dawno za dobrze się znamy", a w rewii Uśmiech Warszawy (1930), popularną piosenkę "Chodź na Pragę". Wystąpiła jako aktorka i wokalistka w przedwojennym filmie Rycerze mroku (1932). Pod koniec 1934(?)[1]) roku wyjechała do Stanów Zjednoczonych. Była tłumaczem, zajmowała się parapsychologią, napisała książkę o Houdinim, prowadziła salon wróżb. Oprócz tego była malarką, prowadziła salon artystyczny i należała do Amerykańskiego Towarzystwa Teozoficzego w Chicago, mieszkała w Nowym Jorku[2]. Mieszkała w mieście Yorktown, w stanie Nowy Jork w domu na Gomer Street[3]. Swoich zdolności parapsychologicznych używała do opieki nad Janem Lechoniem[4].

Jej prochy spoczywają na Cmentarzu Bródnowskim w Warszawie.

Zobacz też[edytuj]

Przypisy[edytuj]

  1. Stanisława Nowicka krzewi humor lwowski w Chicago. Głos Poranny, 1935. Dostęp https://polona.pl/item/37699430/11/
  2. https://polona.pl/item/14915378/1/
  3. Aleksandra Janta, Nowe odkrycie Ameryki, Libella, 1973
  4. Ostatni weekend Lechonia, Życie Literackie, 1982, nr 21

Przypisy

Bibliografia[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]