Stanley Vejtasa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Stanley Vejtasa
Swede
12 zwycięstw
Ilustracja
„Swede” Vejtasa 26 października 1942 roku, po prawej, tuz przed bitwą pod Santa Cruz.
Pełne imię i nazwisko Stanley Winfield Vejtasa
Data i miejsce urodzenia 27 lipca 1914
Paris, Montana
Data śmierci 23 stycznia 2013
Przebieg służby
Lata służby 1937–1970
Siły zbrojne United States Armed Forces
Formacja United States Navy
Jednostki Fighting Squadron Ten
Główne wojny i bitwy wojna na Pacyfiku:
Odznaczenia
Naval Aviator Badge
Award-star-gold-3d.png
Award-star-gold-3d.png
Krzyż Marynarki Wojennej - trzykrotnie (Stany Zjednoczone)
Legionista Legii Zasługi (USA) Medal Zwycięstwa w II Wojnie Światowej (USA)

Stanley Winfield Vejtasa (ur. 27 lipca 1914, zm. 23 stycznia 2013) – amerykański pilot bombowców nurkujących i samolotów myśliwskich, służący w lotnictwie pokładowym amerykańskiej marynarki wojennej w czasie wojny na Pacyfiku. As myśliwski latający pierwotnie jako pilot bombowców nurkujących Douglas SBD Dauntless, następnie zaś pilotując myśliwskie samoloty pokładowe Grumman F4F Wildcat.

7 maja 1942 roku, trakcie bitwy na Morzu Koralowym, pilotując bombowiec SBD Dauntless lieutenant Stanley “Swede” Vejtasa, trafił 1000-funtową bombą japoński lotniskowiecShōhō”, następnego zaś dnia walcząc z trzema atakującymi myśliwcami Mitsubishi A6M „Zero” zestrzelił jeden z nich[1]. 26 października tego roku – już jako pilot myśliwca Grumman F4F Wildcat podczas bitwy pod Santa Cruz – broniąc swojego lotniskowca USS „Enterprise”, zestrzelił w jednym locie siedem nieprzyjacielskich samolotów. Jedyny pilot marynarki nagrodzony Navy Cross zarówno jako pilot bombowców nurkujących, jak i jako pilot samolotów myśliwskich. W trakcie sześciu miesięcy służby pokładowej podczas tej wojny zestrzelił 12 japońskich samolotów.

Po zakończeniu II wojny światowej na pokładzie USS „Essex” (CV-9) uczestniczył w wojnie koreańskiej, zaś od lica 1959 do sierpnia 1960 dowodził lotniskowcem USS „Constellation” (CV-64).

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. The Stunning Combat Record of the Douglas SBD Dauntless (ang.). Warfare History Network. [dostęp 2021-09-15].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]