Stanowisko dokumentacyjne

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

W brzmieniu Ustawy o ochronie przyrody z 2004 roku:

Stanowiskami dokumentacyjnymi są niewyodrębniające się na powierzchni lub możliwe do wyodrębnienia, ważne pod względem naukowym i dydaktycznym, miejsca występowania formacji geologicznych, nagromadzeń skamieniałości lub tworów mineralnych, jaskinie lub schroniska podskalne wraz z namuliskami oraz fragmenty eksploatowanych lub nieczynnych wyrobisk powierzchniowych i podziemnych.”

Według danych z 31 grudnia 2018 roku liczba stanowisk dokumentacyjnych w Polsce wynosiła 182, a łącznie zajmowały one powierzchnię 957 ha[1]. Najwięcej stanowisk dokumentacyjnych występuje w województwie małopolskim (80), a najmniej w województwie warmińsko-mazurskim, wielkopolskim i kujawsko-pomorskim (1)[1].

rok 2005 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018
ogółem 115 155 157 161 162 165 166 167 189 182
według województw
Dolnośląskie 0 1 1 1 1 1 1 2 3 4
Kujawsko-pomorskie 1 5 5 5 5 5 5 5 5 1
Lubelskie 4 6 6 7 7 7 7 7 7 4
Lubuskie 0 1 1 1 1 1 1 2 2 2
Łódzkie 3 6 6 6 6 6 6 6 6 5
Małopolskie 54 56 54 54 54 54 54 53 81 80
Mazowieckie 6 8 8 8 8 8 8 8 8 9
Opolskie 3 9 9 9 9 9 9 9 3 3
Podkarpackie 21 25 27 28 28 28 28 28 28 28
Podlaskie 2 1 2 2 2 2 2 2 2 2
Pomorskie 7 5 5 5 5 6 6 6 6 7
Śląskie 4 7 7 7 7 8 9 9 10 12
Świętokrzyskie 7 14 14 15 16 17 17 17 15 14
Warmińsko-mazurskie 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1
Wielkopolskie 2 1 1 2 2 2 2 2 2 1
Zachodniopomorskie 0 9 10 10 10 10 10 10 10 9

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b GUS. Ochrona środowiska 2019. , s. 124, tab. 2(166), 2019-11-29. Wiesława Domańska. Warszawa: Zakład Wydawnictw Statystycznych. ISSN 0867-3217 (pol. • ang.). [dostęp 2019-11-30].