Stara Kornica (gmina)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Stara Kornica
gmina wiejska
Herb
Herb
Państwo

 Polska

Województwo

 mazowieckie

Powiat

łosicki

TERYT

1410062

Wójt

Kazimierz Hawryluk

Powierzchnia

119,33 km²

Populacja (2017-12-31)
• liczba ludności


4 849[1]

• gęstość

40,6 os./km²

Nr kierunkowy

83

Tablice rejestracyjne

WLS

Adres urzędu:
Urząd Gminy
08-205 Stara Kornica
Szczegółowy podział administracyjny
Plan gminy Stara Kornica
Liczba sołectw

18[2][3]

Liczba miejscowości

21[3]

Położenie na mapie powiatu
Położenie na mapie powiatu
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa konturowa województwa mazowieckiego, blisko prawej krawiędzi znajduje się punkt z opisem „Stara Kornica”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, po prawej znajduje się punkt z opisem „Stara Kornica”
Ziemia52°11′N 22°56′E/52,184444 22,935278
Strona internetowa
Biuletyn Informacji Publicznej
Portal Polska

Stara Kornica (daw. gmina Kornica) – gmina wiejska w województwie mazowieckim, w powiecie łosickim. W latach 1975–1998 gmina położona była w województwie bialskopodlaskim.

Siedziba gminy to Stara Kornica.

Według danych z 30 czerwca 2004[4] gminę zamieszkiwało 4989 osób. Natomiast według danych z 31 grudnia 2017 roku gminę zamieszkiwało 4849 osób[1].

Struktura powierzchni[edytuj | edytuj kod]

Według danych z roku 2002[5] gmina Stara Kornica ma obszar 119,33 km², w tym:

  • użytki rolne: 82%
  • użytki leśne: 12%

Gmina stanowi 15,46% powierzchni powiatu.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Gmina Kornica była jedną z 16 gmin wiejskich powiatu konstantynowskiego guberni siedleckiej[6].

Podczas I wojny światowej od gminy Łysów odłączono miejscowości Czeberaki, Falatycze, Szpaki na korzyść nowej gminy Górki (utworzonej z wewnętrznych części gmin Chlebczyn, Czuchleby, Łysów i Kornica). Równocześnie okrojoną gminę Kornica zrekompensowano przez przyłączenie do niej zachodniej części gminy Huszlew (Kiełbaski, Kobylany, Rudka i Wygnanki) oraz skrawka gminy Czuchleby[7][8][9].

W okresie międzywojennym gmina należała do powiatu konstantynowskiego w woj. lubelskim, a po jego likwidacji z dniem 1 kwietnia 1932 roku została włączona do powiatu siedleckiego[10].

Po wojnie gmina zachowała przynależność administracyjną. 1 stycznia 1949 roku gmina wraz z całym powiatem siedleckim została przeniesiona do woj. warszawskiego[11]

Gmina została zniesiona 29 września 1954 roku wraz z reformą wprowadzającą gromady w miejsce gmin[12].

Jednostkę przywrócono w powiecie łosickimjako gmina Stara Kornica 1 stycznia 1973 roku po reaktywowaniu gmin[13].

Demografia[edytuj | edytuj kod]

Dane z 31 grudnia 2017 roku[1].

Opis Ogółem Kobiety Mężczyźni
jednostka osób % osób % osób %
populacja 4 849 100 2 388 49,2 2 461 50,8
gęstość zaludnienia
(mieszk./km²)
41 20 21
  • Piramida wieku mieszkańców gminy Stara Kornica w 2014 roku[14].


Piramida wieku Gmina Stara Kornica.png

Sołectwa[edytuj | edytuj kod]

Czeberaki, Dubicze-Zalesie, Kazimierzów, Kiełbaski, Kobylany, Kornica-Kolonia, Koszelówka, Nowa Kornica, Nowe Szpaki, Popławy, Rudka, Stara Kornica, Stare Szpaki, Szpaki-Kolonia, Walim-Walimek, Wólka Nosowska, Wygnanki, Wyrzyki[2].

Miejscowość bez statusu sołectwa: Zabagnie.

Sąsiednie gminy[edytuj | edytuj kod]

Huszlew, Konstantynów, Leśna Podlaska, Łosice, Platerów, Sarnaki

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Gmina Stara Kornica w liczbach, Polska w liczbach [dostęp 2020-01-24] (pol.), liczba ludności w oparciu o dane GUS.
  2. a b Strona gminy,sołectwa. [dostęp 2019-05-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-06-30)].
  3. a b Urząd Statystyczny w Warszawie
  4. Baza Demograficzna – Tablice predefiniowane – Wyniki badań bieżących; Stan i struktura ludności; Ludność według płci i miast (pol.). GUS. [dostęp 2010-09-14].
  5. Portal Regionalny i Samorządowy REGIOset (pol.). regioset.pl. [dostęp 2010-09-14].
  6. Powiat konstantynowski, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. IV: Kęs – Kutno, Warszawa 1883, s. 361.
  7. Gmina Huszlew, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. III: Haag – Kępy, Warszawa 1882, s. 290.
  8. Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej - Tom V - Województwo Białostockie, Główny Urząd Statystyczny Rzeczypospolitej Polskiej, Warszawa 1924
  9. Główny Urząd Statystyczny w Warszawie: Województwa centralne i wschodnie Rzeczypospolitej Polskiej - podział na gminy według stanu z dnia 1.IV 1933 roku, Książnica-Atlas, Lwów 1933
  10. Dz.U. z 1932 r. nr 6, poz. 33
  11. Dz.U. z 1948 r. nr 49, poz. 371
  12. Dz.U. z 1954 r. nr 43, poz. 191
  13. Dz.U. z 1972 r. nr 49, poz. 312
  14. Gmina Stara Kornica w liczbach, Polska w liczbach [dostęp 2016-03-15] (pol.), liczba ludności w oparciu o dane GUS.