Stara Kuźnia (województwo opolskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy miejscowości. Zobacz też: inne znaczenia hasła Stara Kuźnia.
Artykuł 50°18′0″N 18°20′30″E
- błąd 39 m
WD 50°21'N, 18°17'E, 50°18'1.58"N, 18°20'30.37"E
- błąd 19613 m
Odległość 3 m
Stara Kuźnia
wieś
Ilustracja
Szkoła w Starej Kuźni
Państwo  Polska
Województwo  opolskie
Powiat kędzierzyńsko-kozielski
Gmina Bierawa
Liczba ludności (2015) 730
Strefa numeracyjna 77
Kod pocztowy 47-246
Tablice rejestracyjne OK
SIMC 0491707
Położenie na mapie gminy Bierawa
Mapa konturowa gminy Bierawa, blisko centrum na prawo znajduje się punkt z opisem „Stara Kuźnia”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, na dole znajduje się punkt z opisem „Stara Kuźnia”
Położenie na mapie województwa opolskiego
Mapa konturowa województwa opolskiego, na dole po prawej znajduje się punkt z opisem „Stara Kuźnia”
Położenie na mapie powiatu kędzierzyńsko-kozielskiego
Mapa konturowa powiatu kędzierzyńsko-kozielskiego, po prawej znajduje się punkt z opisem „Stara Kuźnia”
Ziemia50°18′00″N 18°20′30″E/50,300000 18,341667

Stara Kuźnia (dodatkowa nazwa w j. niem. Klein Althammer) – wieś w Polsce, położona w województwie opolskim, w powiecie kędzierzyńsko-kozielskim, w gminie Bierawa. Od 1950 r. miejscowość należy administracyjnie do województwa opolskiego.

Nazwa[edytuj | edytuj kod]

W alfabetycznym spisie miejscowości na terenie Śląska opracowanym przez Johanna Knie i wydanym w 1830 roku we Wrocławiu, miejscowość występuje pod obecnie stosowaną, polską nazwą Stara Kuźnia oraz nazwą niemiecką Klein Althammer we fragmencie: „Klein Althammer, polnisch Stara Kuźnia”[1]. 1 czerwca 1948 r. ustalono polską nazwę miejscowości – Stara Kuźnia[2].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Miejscowość istniała już na początku XIX wieku. Od połowy XIX w. jej właścicielem był książę August von Hohenlohe.

W 1885 r. w miejscowości mieszkały 554 osoby, w 1933 r. – 768 osób, a w 1939 – 731[3].

W 1910 roku 902 mieszkańców mówiło w języku polskim, 23 w językach polskim i niemieckim, natomiast 31 osób posługiwało się jedynie językiem niemieckim. W wyborach komunalnych w listopadzie 1919 roku nie wystawiono tu listy polskiej. Podczas plebiscytu w 1921 roku we wsi uprawnionych do głosowania było 338 mieszkańców (w tym 43 emigrantów). Za Polską głosowało 168 osób, natomiast za Niemcami 163 osoby. Podczas wybuchu III powstania śląskiego miejscowość była ważnym punktem oporu nieprzyjaciela podczas ataku w kierunku Kędzierzyna-Koźla. Był to dla nich ważny odcinek pod względem taktycznym. Stare Koźle zostało zajęte 7 maja przez pułk zabrski Pawła Cymsa[4].

W styczniu 1945 r. przez miejscowość przechodziła kolumna więźniów z obozów koncentracyjnych. 60 osób, które były zbyt wyczerpane by iść dalej, zostało wymordowanych przez niemieckich strażników z SS[5].

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Na listę zabytków rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa wpisana jest[6]:

Inne zabytki:

  • drewniana kapliczka z ażurową wieżyczką, barokowa, zbudowana w 1690 roku, jak twierdzą mieszkańcy; data na chorągiewce: 1882 rok,
  • wieża obserwacyjna, murowana z XIX w. stodoła, stajnia łowczego obok leśniczówki,
  • stanowisko archeologiczne – grodzisko, położone w odległości 200 m na zachód od leśniczówki.

Komunikacja: PKS[edytuj | edytuj kod]

Przedsiębiorstwo Komunikacji Samochodowej S.A. posiada w Starej Kuźni zlokalizowany przystanek[7].

Klęski żywiołowe: pożar lasów 1992[edytuj | edytuj kod]

W sierpniu 1992 r. doszło do katastroficznego pożaru lasów w rejonie Kuźni Raciborskiej. Pożar objął powierzchnię ponad 90 km². W akcji gaszenia wzięło udział ponad 8,5 tys. ludzi. W bezpośrednim zagrożeniu znalazł się Kędzierzyn-Koźle i okoliczne zakłady chemiczne. W nadleśnictwie Kędzierzyn spłonęły 22 km² lasów.

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Knie 1830 ↓, s. 536.
  2. Rozporządzenie Ministrów Administracji Pulicznej i Ziem Odzyskanych z dnia 1 czerwca 1948 r. o przywróceniu i ustaleniu urzędowych nazw miejscowości (M.P. z 1948 r. nr 59, poz. 363)
  3. Michael Rademacher: Deutsche Verwaltungsgeschichte Schlesien, Kreis Cosel (niem.). 2006. [dostęp 2012-04-05].
  4. Encyklopedia powstań śląskich, Opole: Instytut Śląski w Opolu, 1982.
  5. Rejestr miejsc i faktów zbrodni popełnionych przez okupanta hitlerowskiego na ziemiach polskich w latach 1939-1945. Województwo opolskie. Warszawa: 1980.
  6. Rejestr zabytków nieruchomych woj. opolskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. s. 29. [dostęp 2012-12-01].
  7. Rozkład jazdy PKS w Starej Kuźni.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Johann Georg Knie, Alphabethisch-Statistisch-Topographische Uebersicht aller Dörfer, Flecken, Städte und andern Orte der Königl. Preuß. Provinz Schlesien ..., Breslau: Graß, Barth und Comp., 1830, OCLC 751379865 (niem.).

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]