Stara Rozedranka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Artykuł 53°22′9″N 23°20′8″E
- błąd 38 m
WD 53°19'N, 23°21'E
- błąd 20611 m
Odległość 1945 m
Stara Rozedranka
wieś
Ilustracja
Państwo  Polska
Województwo  podlaskie
Powiat sokólski
Gmina Sokółka
Wysokość 148-163 m n.p.m.
Liczba ludności (2006) 250
Strefa numeracyjna 85
Tablice rejestracyjne BSK
SIMC 0040608
Położenie na mapie gminy Sokółka
Mapa konturowa gminy Sokółka, blisko lewej krawiędzi znajduje się punkt z opisem „Stara Rozedranka”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, u góry po prawej znajduje się punkt z opisem „Stara Rozedranka”
Położenie na mapie województwa podlaskiego
Mapa konturowa województwa podlaskiego, po prawej znajduje się punkt z opisem „Stara Rozedranka”
Położenie na mapie powiatu sokólskiego
Mapa konturowa powiatu sokólskiego, blisko centrum na dole znajduje się punkt z opisem „Stara Rozedranka”
Ziemia53°22′09″N 23°20′08″E/53,369167 23,335556

Rozedranka Starawieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie sokólskim, w gminie Sokółka.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa białostockiego.

Wieś jest siedzibą parafii rzymskokatolickiej pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa, należącej do dekanatu Sokółka, diecezji białostockiej.

W miejscowości znajduje się cmentarz rzymskokatolicki założony w 1918[1].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwsze wzmianki o dzisiejszej Rozedrance umieszczone są w Ordynacji Puszcz Królewskich Wielkiego Księstwa Litewskiego przeprowadzonej w 1639 roku. Wymieniony jest tam ostęp leśny Razdrony, leżący w kwaterze molawickiej Puszczy Sokólskiej, zarządzanej wtedy przez Hieronima Wołłowicza. Przed osiedleniem wsi Rozedranka w XVIII w. w ostępie tym mieszkało kilku strzelców pilnujących puszczy królewskiej, czyli kwatery nowodworskiej leśnictwa Bobrzańskiego. Byli to między innymi: Jakub Chomka, Józef Białous i Józef Buzun.

Kościół pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa

Przywilejem króla Stanisława Augusta Poniatowskiego wystawionym w dniu 21 listopada 1793 roku Bazyli Dymowik otrzymał obręb lasu w puszczy królewskiej w ilości 3 włók do zagospodarowania na swoje potrzeby. Równocześnie król Stanisław August wystawił drugi przywilej, w którym przyznał prawem emfiteutycznym obręb lasu zwany Rozedranka, Gnidzin i Ostryńskie położone w Leśnictwie Bobrzańskim kwatery nowodworskiej Stanisławowi Puzynie z książąt z Kozielska, sekretarzowi gabinetu królewskiego. W wystawionym przywileju w dniu 24 grudnia 1794 roku książę Stanisław Puzyna otrzymał do zagospodarowania 55 włók lasu. Wkrótce jednak Puzyna odsprzedał swój przywilej Antoniemu Ładzie. Łada odkupił także 3 włóki lasu od Bazylego Dymowika i jego żony Rozalii.

Antoni Łada jest uważany za właściwego założyciela i kolonistę rozedrańskiego. Część mieszkańców nowo utworzonej wsi Rozedranka w przeszłości przez ponad 20 lat była zatrudniana w dobrach Ekonomii Grodzieńskiej, przy produkcji potażu. Do Rozedranki zostało sprowadzonych ponad 30 gospodarzy z rodzinami. Pierwszymi jej mieszkańcami byli m.in.: Antoni Szykowski, Jerzy Szyszka, Wincenty Rutkowski, Mateusz Sawicki, Szymon Zajko, Michał Głódź, Bartłomiej Ancypa, Marcin Świerzbutowski, Jan Butwiński, Szymon Mróz, Wawrzyniec Maciora, Krzysztof Bergiel, Michał Bajko i Maciej Mozerski. Przy zakładaniu wsi znalazło się miejsce również na wybudowanie karczmy wraz z browarem. Jej pierwszym arendarzem był Żyd Jankiel Ickowicz. Był on zobowiązany do zapłacenia corocznie do kasy Ekonomii Grodzieńskiej 400 zł polskich[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Andrzej Michałowski, Alicja Sulimierska, Elżbieta Baniukiewicz: Studia i Materiały. Wykaz zabytkowych cmentarzy w Polsce. Województwo Białostockie. Warszawa: Ośrodek Ochrony Zabytkowego Krajobrazu. Narodowa Instytucja Kultury, 1996, s. 44.
  2. Leszek Postołowicz: Białostocczyzna 2/38/1995. Osadnictwo na terenie obecnej parafii Rozedranka Stara. Białystok: Białostockie Towarzystwo Naukowe, 1995, s. 65. ISSN 0860-4096.