Przejdź do zawartości

Stare Górki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Stare Górki
część
Państwo

 Polska

Województwo

 łódzkie

Aglomeracja

łódzka

Miasto

Łódź

W granicach Łodzi

13 lutego 1946[1]

Populacja (1921)
 liczba ludności


65

SIMC

0958223

Położenie na mapie Łodzi
Mapa konturowa Łodzi, na dole nieco na prawo znajduje się punkt z opisem „Stare Górki”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, w centrum znajduje się punkt z opisem „Stare Górki”
Położenie na mapie województwa łódzkiego
Mapa konturowa województwa łódzkiego, w centrum znajduje się punkt z opisem „Stare Górki”
Ziemia51°42′34″N 19°30′48″E/51,709444 19,513333[2]

Stare Górki (dawn. Górki Stare) – dawna podłódzka miejscowość, od 1946 osiedle w zachodniej części Łodzi, w dzielnicy Górna. Administracyjnie wchodzi w skład osiedla Stare Chojny. Rozpościera się w rejonie ulicy Bieszczadzkiej.

Historia

[edytuj | edytuj kod]

Stare Górki to dawna wieś, od 1867 w gminie Chojny. W okresie międzywojennym należała do powiatu łódzkiego w woj. łódzkim. W 1921 roku liczba mieszkańców wynosiła 65[3]. 1 września 1933 weszła w skład nowo utworzonej gromady Górki, składającej się ze wsi Górki Stare i Górki Nowe[4][5].

Podczas II wojny światowej włączone do III Rzeszy. Po wojnie Stare Górki powróciły na krótko do powiatu łódzkiego woj. łódzkim, lecz już 13 lutego 1946 włączono je do Łodzi[6].

Zobacz też

[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 20 grudnia 1945 r. o zmianie granic miasta Łodzi (Dz. U. z 1946 r. Nr 4, poz. 35).
  2. Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 3 stycznia 2026, identyfikator PRNG: 169067.
  3. Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej
  4. Łódzki Dziennik Wojewódzki. 1933, nr 18, poz. 229.
  5. Łódzki Dziennik Wojewódzki. 1935, nr 28, poz. 385.
  6. Dz. U. z 1946 r. Nr 4, poz. 35