Stare Miasto (dzielnica Wrocławia)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Stare Miasto
Była dzielnica Wrocławia
Ilustracja
Stare Miasto we Wrocławiu
Państwo

 Polska

Województwo

 dolnośląskie

Miasto

Wrocław

Data założenia

1952 do 1990

Powierzchnia

6,8 km²

Populacja (31.12.2019)
• liczba ludności


46 372[1]

• gęstość

6819,4 os./km²

Położenie na mapie Wrocławia
Położenie na mapie
Portal Polska

Stare Miasto – była dzielnica samorządowo-administracyjna Wrocławia, ustanowiona 12 lutego 1952 r., jej funkcje 8 marca 1990 r. przejął w szerokim zakresie Urząd Miejski nowo powstałej Gminy Wrocław. Nazwa Stare Miasto przywoływana jest dla celów statystycznych, oraz funkcjonuje w organach administracji rządowej i specjalnej np. ZOZ, Urząd Skarbowy, Prokuratura, Policja, itp. Obszar dawnej dzielnicy Stare Miasto liczy 6,8 km² i według danych GUS z 31 grudnia 2019 r. zamieszkiwały go 46 372 osoby[1].

Granice dzielnicy stanowią: prawy brzeg Odry, dawny bieg Oławy, wschodni odcinek Fosy Miejskiej, ul. Dworcowa oraz linia kolejowa z Dworca Głównego w kierunku Poznania. Do dzielnicy należą osiedla: Stare Miasto (obejmuje także historyczne Nowe Miasto), Przedmieście Świdnickie oraz Szczepin. Ostatnie z nich, zabudowane głównie wysokimi budynkami mieszkalnymi z lat 60. i 70., jest najliczniej zamieszkane, mimo że jego północna część pozostaje niezabudowana.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Wyniki badań bieżących - Baza Demografia - Główny Urząd Statystyczny, demografia.stat.gov.pl [dostęp 2020-05-20].