Stare Orzechowo

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Artykuł 52°29′21″N 20°51′48″E
- błąd 38 m
WD 52°29'26"N, 20°51'38"E
- błąd 2029 m
Odległość 5 m
Stare Orzechowo
wieś
Ilustracja
kaplica Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski w Starym Orzechowie
Państwo  Polska
Województwo  mazowieckie
Powiat nowodworski
Gmina Pomiechówek
Liczba ludności (2011) 190[1][2]
Strefa numeracyjna 22
Kod pocztowy 05-180[3]
Tablice rejestracyjne WND
SIMC 0006899[4]
Położenie na mapie gminy Pomiechówek
Mapa konturowa gminy Pomiechówek, po prawej znajduje się punkt z opisem „Stare Orzechowo”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, blisko centrum na prawo znajduje się punkt z opisem „Stare Orzechowo”
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa konturowa województwa mazowieckiego, w centrum znajduje się punkt z opisem „Stare Orzechowo”
Położenie na mapie powiatu nowodworskiego
Mapa konturowa powiatu nowodworskiego, po prawej znajduje się punkt z opisem „Stare Orzechowo”
Ziemia52°29′21″N 20°51′48″E/52,489167 20,863333

Stare Orzechowowieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie nowodworskim, w gminie Pomiechówek[4][5]. Leży nad Narwią.

Historia[edytuj | edytuj kod]

W II wieku naszej ery istniała tu osada, której mieszkańcy trudnili się rybołówstwem, rolnictwem i garncarstwem. Przechodził przez te obszary tzw. Szlak Waregów. Pierwsza wzmianka o Orzechowie pochodzi z 1065 roku (Falsyfikat Mogileński). W 1150 roku Piotr Piotrowicz przekazuje Orzechowo klasztorowi Benedyktynów w Sieciechowie. W XII lub XIV wieku Orzechowo nadano Zakonowi Norbertanek w Płocku. W latach 80. XIV wieku książę mazowiecki Janusz wyraża zgodę na lokalizację Orzechowa na prawie chełmińskim. Przez teren Starego Orzechowa szły również w 1410 roku wojska księcia Witolda na Grunwald. W 1570 roku właścicielem Orzechowa zostaje prepozyt płocki Zakonu Norbertanek. W 1670 roku prepozyt płocki wznosi na terenie wsi kaplicę, która spłonęła w 1780 roku. Po III rozbiorze w 1795 roku Orzechowo było w zaborze pruskim. W 1807 roku teren ten stał się częścią Księstwa Warszawskiego, a po jego upadku wieś została w granicach Królestwa Polskiego. W 1813 roku tereny Orzechowa nawiedziła wielka powódź, która spowodowała zmianę nurtu Narwi i oderwała Kępę Kikolską od Pomiechówka. W 1830 roku podczas Powstania listopadowego przez Orzechowo przechodziły jedynie wojska łącznikowe. Po powstaniu rozpoczął się II etap budowy Twierdzy Modlin, na otwarcie której w 1842 roku przyjechał Car Mikołaj I (przepłynął Narwią, a konwój zapewne obserwowali mieszkańcy Orzechowa ze skarp nadrzecznych). Rozwój wsi nabrał tempa w XIX wieku, gdy rozpoczęto budowę Twierdzy Modlin. Z racji dużych pokładów gliny na terenie wsi powstała cegielnia, która funkcjonowała aż do 1914 roku. Przez cały wiek XIX miał miejsce intensywny napływ kolonistów, którzy szybko asymilowali się z lokalną ludnością. Do tej pory ślady kolonizacji odnajdujemy w nazwiskach: Trejber, Szmyt, Nagel, Hartlep. W marcu 1939 roku otwarto linię kolejową na trasie Nasielsk – Warszawa. Jednak wrześniowe wydarzenia spowodowały zniszczenie mostu. Po wielu latach w tym miejscu zbudowano rurociąg „Przyjaźń”. Podczas II wojny światowej Orzechowo było wsią graniczną między Rejencją Ciechanowską leżącą na ziemiach wcielonych do Rzeszy a Generalnym Gubernatorstwem. Tuż po zakończeniu II wojny światowej zaczęła funkcjonować szkoła podstawowa. Początkowo mieściła się w starym baraku, z czasem, dzięki pracy okolicznych mieszkańców, powstała nowa szkoła. Otwarcie miało miejsce w 1961 roku, jednak po 16 latach w wyniku pożaru, została poważnie uszkodzona. Uczniowie wrócili do swojej pracy w 1982 roku. Kolejnym ważnym wydarzeniem była budowa kaplicy pod wezwaniem Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski, która w 1996 roku została oddana do użytkowania.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa warszawskiego.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Wieś Stare Orzechowo w liczbach, [w:] Polska w liczbach [online], polskawliczbach.pl [dostęp 2017-04-10] (pol.), liczba ludności w oparciu o dane GUS.
  2. GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.. [dostęp 2019-09-02].
  3. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2013, s. 1196 [dostęp 2020-12-23] [zarchiwizowane z adresu 2014-02-22].
  4. a b GUS. Wyszukiwarka TERYT
  5. Rozporządzenie w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]