Starica

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Starica
Ilustracja
Herb
Herb
Państwo  Rosja
Obwód  twerski
Populacja (2005)
• liczba ludności

9 219
Nr kierunkowy 48263
Kod pocztowy 28253501
Położenie na mapie obwodu twerskiego
Mapa lokalizacyjna obwodu twerskiego
Starica
Starica
Położenie na mapie Rosji
Mapa lokalizacyjna Rosji
Starica
Starica
Ziemia56°31′N 34°56′E/56,516667 34,933333
Strona internetowa
Portal Portal Rosja

Starica (ros. Старица), to miasto położone w zachodniej Rosji na terenie obwodu twerskiego, centrum administracyjne rejonu starickiego, 77 km na południowy zachód od Tweru.

Położenie[edytuj | edytuj kod]

Starica znajduje się nad rzeką Wołgą (przystań rzeczna) i 12 km od stacji kolejowej o tej samej nazwie.

Historia[edytuj | edytuj kod]

W 1297 założony został Gorodok na Starice (rus. Городок на Старице[1]), przeniesiony w 1365 z prawego brzegu na lewy brzeg Wołgi pod nową nazwą Nowyj Gorodok (rus. Новый городок[2]). Od końca XIV w pod nazwą Starica, co oznacza Starorzecze[3].

W 1485 wraz z całym księstwem twerskim wcielone do Wielkiego Księstwa Moskiewskiego i rozpoczął się złoty okres w dziejach miasta. W XV w. księstwem rządził Andrzej ze Staricy, syn Iwana III Srogiego, a po nim jego syn Włodzimierz ze Staricy. Jako że car Iwan IV Groźny nie miał dzieci, bojarzy uznali za jedynego spadkobiercę właśnie Włodzimierza. Car podejrzewając knucie przeciw sobie, zmusił Włodzimierza wraz z rodziną do zażycia trucizny. Bogactwo Staricy za rządów Włodzimierza najlepiej widoczne jest w miejscowym monastyrze.

W czasie wojny z Moskwą w 1581 dotarły tu podjazdy hetmana Krzysztofa Radziwiłła, wzbudzając niepokój przebywającego tu cara Iwana IV Groźnego.

Od 1775 ośrodek władzy administracyjnej (tzw. ujezd, jeden z rejonów administracyjnych w guberni). W XVIII-XIX w powstała tu przystań rzeczna na szlaku handlowym do Petersburga. W latach 1941-1942 pod okupacją niemiecką.

Miasto[edytuj | edytuj kod]

Widok Staricy w 1912

Miasto Starica dzieli się na część większą lewobrzeżną (miejska) i prawobrzeżną (moskiewska). W rejonie miasta znajduje się dużo opuszczonych kamieniołomów wapienia i wiele budynków w mieście wzniesionych jest z tego kamienia. W Prawobrzeżnej części miasta widoczne jest miejsce starej lokalizacji miasta - kopiec otoczony wyraźnymi wałami.

Po przeciwnej stronie rzeki znajduje się monaster Zaśnięcia Matki Bożej z soborem z 1530 zbudowanym z wapienia refektarzem z 1570 nakrytym dachem namiotowym.

Jest tu też kilka cerkwi z XVIII-XIX wieku. W latach 1805-1820 wzniesiono miejski sobór św. Borysa i Gleba w stylu neoklasycystycznym, w miejscu starszego z 1560 (bliźniaczego z soborem Wasyla Błogosławionego w Moskwie i wzniesionego przez tych samych budowniczych).

Wokół miasta istnieje wiele opuszczonych wyrobisk wapienia, ciągnących się pod ziemią do 5 km długości. Tworzą one sieć korytarzy i pozbawione opieki niszczeją. Trwają zabiegi o wpisanie ich na listę narodowego dziedzictwa.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Miasteczko nad Staricą
  2. Nowe Miasteczko
  3. Nazwa Starica oznacza też starą mniszkę, co zostało błędnie zinterpretowane przez twórców herbu miasta