Przejdź do zawartości

Stary Dobrotwór

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Stary Dobrotwór
Старий Добротвір
Ilustracja
Herb Flaga
Herb Flaga
Państwo

 Ukraina

Obwód

 lwowski

Rejon

szeptycki

Powierzchnia

3,328 km²

Populacja (2021)
 liczba ludności
 gęstość


1084[1]
360,58 os./km²

Nr kierunkowy

+380 3254

Kod pocztowy

80410

Położenie na mapie hromady Dobrotwór
Mapa konturowa hromady Dobrotwór, po lewej nieco u góry znajduje się punkt z opisem „Stary Dobrotwór”
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa konturowa Ukrainy, u góry po lewej znajduje się punkt z opisem „Stary Dobrotwór”
Położenie na mapie obwodu lwowskiego
Mapa konturowa obwodu lwowskiego, u góry nieco na prawo znajduje się punkt z opisem „Stary Dobrotwór”
Położenie na mapie rejonu szeptyckiego
Mapa konturowa rejonu szeptyckiego, na dole znajduje się punkt z opisem „Stary Dobrotwór”
Ziemia50°13′11″N 24°22′26″E/50,219722 24,373889
Wieś na mapie Wacława Grodeckiego, Poloniae finitimarumgue locarum descriptio[2]

Stary Dobrotwór (ukr. Старий Добротвір, Staryj Dobrotwir, dawniej Dobrotwór) – wieś (dawniej miasto i miasteczko) na Ukrainie, w obwodzie lwowskim, w rejonie szeptyckim (do 2020 roku w rejonie kamioneckim).

Miasto królewskie Dobrotwór lokowane w 1472 roku położone było w XVI wieku w województwie bełskim[3]. Wchodziło w skład starostwa kamionackiego w XVIII wieku[4].

Dziedzicem majątku był hr. Karol Mier (zm. 1885)[5]. Pod koniec XIX wieku właścicielką majątku była jego żona hr. Helena Mierowa[6].

W II Rzeczypospolitej miejscowość była siedzibą gminy wiejskiej Dobrotwór w powiecie kamioneckim w województwie tarnopolskim. W 1921 liczył 2979 mieszkańców[7].

Miejsce urodzenia polskiego leśnika Henryka Strzeleckiego, jednego z pionierów leśnictwa w Polsce i jednego z najwybitniejszych organizatorów leśnictwa polskiego w drugiej połowie XIX wieku[8] oraz kajakarza Michała Śliwińskiego.

W 1951 w pobliżu Dobrotwora powstało osiedle Dobrotwór jako zaplecze dla pobliskiej elektrociepłowni. Wieś Dobrotwór przemianowano natomiast na Stary Dobrotwór.

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. Kliknij: Презентація економічного профілю 2021. [dostęp 2025-09-17].
  2. (fragment), 1571, wyd. 2Biblioteka Narodowa, syg. ZZK 18611, domena publiczna
  3. Zenon Guldon, Jacek Wijaczka, Skupiska i gminy żydowskie w Polsce do końca XVI wieku, w: Czasy Nowożytne, 21, 2008, s. 173.
  4. Wiesław Bondyra, Własność ziemska w województwie bełskim w czasach saskich, Lublin 2015, s. 37.
  5. Jerzy Sewer Dunin-Borkowski: Almanach błękitny. Genealogia żyjących rodów polskich. Lwów / Warszawa: 1908, s. 635.
  6. Obwieszczenie. Gazeta Lwowska”. Nr 109, s. 6, 12 maja 1889.
  7. Wg publikacji: Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej - Tom XV - Województwo Tarnopolskie, Główny Urząd Statystyczny Rzeczypospolitej Polskiej, Warszawa 1923.
  8. Stanisław Tadeusz Sroka. Strzelecki Henryk (1819–1901) [w:] Polski Słownik Biograficzny. T. XLIV, 2006-2007.

Bibliografia

[edytuj | edytuj kod]
  • Dobrotwór, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. II: Derenek – Gżack, Warszawa 1881, s. 78.
  • miejscowość na mapie

Linki zewnętrzne

[edytuj | edytuj kod]