Stary Tartak (Katowice)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Stary Tartak
Część Katowic
Ilustracja
Widok z hałdy na rejon Starego Tartaku
Państwo

 Polska

Województwo

 śląskie

Miasto

Katowice

W granicach Katowic

1975

Położenie na mapie Katowic
Mapa konturowa Katowic, blisko centrum po prawej na dole znajduje się punkt z opisem „Stary Tartak”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, na dole znajduje się punkt z opisem „Stary Tartak”
Położenie na mapie województwa śląskiego
Mapa konturowa województwa śląskiego, w centrum znajduje się punkt z opisem „Stary Tartak”
Ziemia50°11′34″N 19°02′09″E/50,192778 19,035833
Portal Polska

Stary Tartak – najstarsza część Murcek, obecnie także część Katowic. W okolicy Starego Tartaku położony jest rejon leśny noszący nazwę Rudnych Kotlisk, gdzie wydobywano rudę darniową służącą do wytopu żelaza w Kuźnicy Jaroszowickiej. Jest to także teren, z którego wypływa strumień Rów Murckowski[1]. W Starym Tartaku mieściła się dawna kopalnia Murcki – obecnie większość jej dawnych budynków została wyburzona. W czasach księstwa pszczyńskiego w tej części Murcek znajdował się także punkt poboru myta. Nazwa tego historycznego przysiółka wzięła się od istniejących tu niegdyś tartaków. Aktualnie Stary Tartak to w dużej części teren przemysłowy, mieści się tu m.in. hałda po starej kopalni Murcki. Przy wjeździe ulicą Szarych Szeregów od strony Kostuchny znajduje się ponadto cmentarz nazywany „nowym”.

Tartaki[edytuj | edytuj kod]

Pierwszy tartak powstał w Murckach w 1846 roku i był położony przy skrzyżowaniu ulic Pawła Kołodzieja i Tartacznej[2]. Nazywano go „Starą Piłą”. Został zlikwidowany na początku XX wieku po otwarciu w roku 1900 nowego zakładu stolarskiego. Pierwotnie był niewielki. W 1910 roku wybudowano budynek i hale montażowe. Był to jeden z najnowocześniejszych tego typu zakładów na Górnym Śląsku. Obecnie jego dawne budynki znajdują się przy ulicy Tartacznej 26[3].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Maria Grudniewska: Murcki – kolebka górnictwa węgla kamiennego na Górnym Śląsku. s. 7, 30.
  • Sylwester Szweda: Ach te Murcki. 2013, s. 12, 34.