Stary Uścimów

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Artykuł 51°28′18″N 22°56′31″E
- błąd 38 m
WD 51°28'N, 22°56'E
- błąd 2307 m
Odległość 861 m
Stary Uścimów
wieś
Ilustracja
Pomnik Józefa Piłsudskiego
Państwo  Polska
Województwo  lubelskie
Powiat lubartowski
Gmina Uścimów
Liczba ludności (2011) 403[1]
Strefa numeracyjna 81
Kod pocztowy 21-109[2]
Tablice rejestracyjne LLB
SIMC 0392968
Położenie na mapie gminy Uścimów
Mapa konturowa gminy Uścimów, w centrum znajduje się punkt z opisem „Stary Uścimów”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, po prawej znajduje się punkt z opisem „Stary Uścimów”
Położenie na mapie województwa lubelskiego
Mapa konturowa województwa lubelskiego, w centrum znajduje się punkt z opisem „Stary Uścimów”
Położenie na mapie powiatu lubartowskiego
Mapa konturowa powiatu lubartowskiego, po prawej nieco na dole znajduje się punkt z opisem „Stary Uścimów”
Ziemia51°28′18″N 22°56′31″E/51,471667 22,941944

Stary Uścimówwieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie lubartowskim, w gminie Uścimów[3][4]. Na zachód od miejscowości znajduje się jezioro Uścimowskie.

W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa lubelskiego.

Stary Uścimów jest siedzibą gminy Uścimów oraz rzymskokatolickiej parafii św. Apostołów Piotra i Pawła.

Wieś stanowi sołectwo – zobacz jednostki pomocnicze gminy Uścimów[5].

Części wsi[edytuj | edytuj kod]

Integralne części wsi Stary Uścimów[3][4]
SIMC Nazwa Rodzaj
0392974 Uścimów-Kolonia część wsi

Historia[edytuj | edytuj kod]

Dziś Stary i Nowy Uścimów notowany w roku 1442 jako Vscimow, następnie w 1461 jako Hvsczymow. W roku 1472 – Wscymow, 1473 – Vsczymow, 1475 – Wsczimow, 1470‒1480 – Usczymow, 1529 – Vstymow.

Wieś historycznie położona: w roku 1472 powiecie parczowskim, w roku 1514 lubelskim, parafii Ostrów[6].

Własność w części szlachecka w części królewska. Biskup Zbigniew Oleśnicki w roku 1442 włącza Uścimów. do nowo erygowanej parafii Ostrów wraz z dziesięcinami z ról dziedzica Pawła.

W latach 1461‒1468 dziedzicem był szlachetny Stanisław Starzyński alias Rogalicz z Uścimowa. Kazimierz IV Jagiellończyk w 1472 zezwala Jakubowi Zaklice z Międzygórza wykupić Uścimów z rąk Stanisława z Uścimowa oraz zapisuje Jakubowi na tej wsi 100 grzywien. W 1473 król zapisuje temuż Jakubowi na Uścimowie 100 grzywien, a w 1475 jw. 50 grzywien. W roku 1505 król Aleksander zezwala Stanisławowi Kuropatwie wykupić własność królewską Uścimowa z rąk Hieronima Zakliki z Mięrzygórza. W roku 1512 Zygmunt I Stary zezwala Stanisławowi Kuropatwie z Łańcuchowa kasztelanowi chełmskiemu i tenutariuszowi parczowskiemu wykupić Uścimów z rąk Hieronima Zakliki z Czyżowa (w powiecie sandomierskim). Dwa lata później w roku 1514 Zygmunt I zezwala wymienionemu Hieronimowi na zastawienie wsi Uścimów za 400 florenów Stanisławowi Kuropatwie[6].

W roku 1529 dziesięcina z folwarku oddawana była plebanowi w Ostrowie. W latach 1531–1533 pobór z 5 łanów (Rejestr Poborowy).

W roku 1564 tenuta parczowska posiadała tu 39 kmieci na 10½ łana, było 3 karczmarzy na półłankach, 5 zagrodników młyn i folwark[6].

W styczniu 1864 roku pod Uścimowem miała miejsce jedna z bitew powstania styczniowego; zginął w niej m.in. major wojsk powstańczych Bogusław Ejtminowicz.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.. [dostęp 2016-04-19].
  2. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2013, s. 1204 [zarchiwizowane z adresu 2014-02-22].
  3. a b TERYT (Krajowy Rejestr Urzędowego Podziału Terytorialnego Kraju). Główny Urząd Statystyczny. [dostęp 2016-02-29].
  4. a b Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części. „Dziennik Ustaw”. Nr 29, poz. 200, s. 1867, 2013-02-15. Ministerstwo Administracji i Cyfryzacji. [dostęp 2016-02-29]. 
  5. Jednostki pomocnicze gminy Uścimów. Urząd Gminy Uścimów. [dostęp 2016-04-15].
  6. a b c Uścimów, [w:] Słownik historyczno-geograficzny ziem polskich w średniowieczu [online], Instytut Historii Polskiej Akademii Nauk, 2010–2014.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]