Statua Matki Bożej na Ostrowie Tumskim

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Statua Matki Bożej na Ostrowie Tumskim we Wrocławiu
Obiekt zabytkowy nr rej. 38 z 29.03.1949[1]
Ilustracja
Państwo  Polska
Miejscowość Wrocław
Miejsce pl. Katedralny
Styl architektoniczny barok
Projektant Sulpicius Gode ?
Materiał piaskowiec
Data odsłonięcia 1694
Położenie na mapie Wrocławia
Mapa konturowa Wrocławia, blisko centrum na prawo znajduje się punkt z opisem „Statua Matki Bożej”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, blisko centrum po lewej na dole znajduje się punkt z opisem „Statua Matki Bożej”
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa konturowa województwa dolnośląskiego, po prawej znajduje się punkt z opisem „Statua Matki Bożej”
Ziemia51°06′51,36″N 17°02′51,50″E/51,114267 17,047639

Statua Matki Bożej z Dzieciątkiem na Ostrowie Tumskimpomnik Maryi Niepokalanie Poczętej wzniesiony we Wrocławiu na pl. Katedralnym przed głównym wejściem do Archikatedry św. Jana Chrzciciela[2].

To najstarszy zachowany pomnik wrocławski, odsłonięty w 1694 r., powstał z inspiracji jezuitów jako wyraz triumfu katolicyzmu nad protestantyzmem. Autor rzeźby, wykonanej z piaskowca, jest nieznany, ale domniemanym autorem jest niderlandzki rzeźbiarz Sulpicius Gode[3]. Dzieło jest wolne od charakterystycznych dla późniejszych zabytków śląskich wpływów szkoły praskiej i najprawdopodobniej zamówione zostało przez kapitułę u artysty wykształconego bezpośrednio na włoskich wzorach[2].

Na postumencie w kontrapoście stoi posąg Maryi Niepokalanej (Maria Immaculata) w aureoli z 7 gwiazd, w mocno udrapowanej szacie, trzymającej na rękach nagie Dzieciątko Jezus[4], które udziela prawą ręką błogosławieństwa. Lewą stopę Maryja opiera na globie ziemskim, jednocześnie depcząc węża, symbolizującego grzech i herezję. Dolna część cokołu, pozbawiona ozdób jest zakończona profilowanym gzymsem. Górna część łukowato zwęża się ku górze. Na przedniej ścianie cokołu znajduje się inskrypcja fundacyjna z datą 1694: Beatissimae Virgini deipare haec statua erigebatur MDCLXXXXIV (Błogosławionej Dziewicy Bogarodzicy ta statua została wzniesiona 1694). Pozostałe pola cokołu są zdobione płaskorzeźbionym ornamentem kwiatowym. Pomnik otoczony jest balaskową balustradą[2].

Podczas działań wojennych w 1945 r. posąg został uszkodzony. Odrestaurowano go w 1953 r., uzupełniając ubytki. Zniszczoną głowę Marii zrekonstruowała krakowska rzeźbiarka Jadwiga Horodyska. Wtedy pod łacińskim napisem dedykacyjnym, w dolnej części cokołu, dodano modlitwę po polsku: Królowo Pokoju, módl się za nami. Następne odnowienie rzeźby miało miejsce w 1992 r. W listopadzie 2009 r. posągowi Maryi odpadła głowa, którą przywrócono rzeźbie 8 grudnia[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]