Staw Koziorożca

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Staw Koziorożca
Staw Północny
Ilustracja
Staw Koziorożca, widok od strony ulicy Globusowej
Położenie
Państwo  Polska
Lokalizacja Warszawa
Morfometria
Powierzchnia 2,0643 ha
Głębokość
• średnia
• maksymalna

2,65 m
6 m
Hydrologia
Rodzaj jeziora glinianka
Położenie na mapie Warszawy
Mapa lokalizacyjna Warszawy
Staw Koziorożca
Staw Koziorożca
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Staw Koziorożca
Staw Koziorożca
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa lokalizacyjna województwa mazowieckiego
Staw Koziorożca
Staw Koziorożca
Ziemia52°12′34,2005″N 20°54′41,3587″E/52,209500 20,911489

Staw Koziorożca lub Staw Północny[1]staw w Warszawie, w dzielnicy Włochy, o powierzchni ponad 2 ha, średniej głębokości wynoszącej 2,65 m[2] i maksymalnej wynoszącej 6 m[3]. Wcześniej nosił nazwę Kilcheniak od nazwiska ostatnich właścicieli majątku Włochy[4] – Koelichenów[5].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Staw jest glinianką. Powstał w wyniku zalania wodą wyrobiska gliny, którego eksploatacja zakończyła się przed II wojną światową[6]. Pierwsza cegielnia powstała we Włochach z inicjatywy Koelichenów w 1842 r.[5], a wraz z jej utworzeniem rozpoczęto wydobywanie surowca. Potem powstawały kolejne cegielnie i wielokrotnie zmieniano ich lokalizację. Pozostałością po tym procesie są także Glinianki Cietrzewia[7].

Położenie[edytuj | edytuj kod]

Staw leży po lewej stronie Wisły, w Warszawie, w dzielnicy Włochy, w rejonie osiedla Nowe Włochy, w pobliżu ulic: Koziorożca, Rybnickiej, Globusowej, Zdobniczej, Obrońców Pokoju i Łuki Wielkie. Jest częścią Parku Staw Koziorożca o powierzchni 4,71 ha[8]. Park ten graniczy z Parkiem Kombatantów. Staw ma urozmaiconą linię brzegową[6]. Obecna jego wielkość wynika z jego połączenia z mniejszą glinianką – w miejscu byłej grobli znajduje się obecnie mostek nad stawem[1].

Zgodnie z ustaleniami w ramach Programu Ochrony Środowiska dla m. st. Warszawy na lata 2009-2012 z uwzględnieniem perspektywy do 2016 r. staw położony jest na wysoczyźnie i zasilany jest stale wodami podziemnymi. Staw jest bezodpływowy. Powierzchnia zbiornika wodnego wynosi 2,0643 hektara[8].

Przyroda[edytuj | edytuj kod]

Zgodnie z badaniem z 2004 roku na terenie zbiornika wodnego i w jego okolicach stwierdzono występowanie następujących gatunków ptaków: czernica, łyska i kaczka krzyżówka[9]. Stwierdzono także obecność mewy pospolitej i mewy śmieszki[10]. Na terenie stawu występuje bogata roślinność wodna, co świadczy o wysokim poziomie czystości m.in. osoka aloesowata. Spotkać można także: pałkę szerokolistną, trzcinę zwyczajną i wierzbę białą[6].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Robert Gawkowski: Moja Dzielnica Włochy, historia Włoch i Okęcia. Warszawa: Urząd Dzielnicy Włochy m.st. Warszawy, 2010, s. 177. ISBN 978-83-928365-1-3. [dostęp 2014-09-10]. (pol.)
  2. Zbiorniki wodne (pol.). Urząd Dzielnicy Włochy m. st. Warszawy - Serwis (PL). [dostęp 2013-10-09].
  3. Park ze Stawem Koziorożca (pol.). Urząd Dzielnicy Włochy m. st. Warszawy - Serwis (PL). [dostęp 2016-01-21].
  4. Parki i tereny zielone, Park Kombatantów (pol.). Urząd Dzielnicy Włochy m. st. Warszawy - Serwis (PL). [dostęp 2013-10-09].
  5. a b Włochy - historia na wyciągnięcie ręki (pol.). Urząd Dzielnicy Włochy m. st. Warszawy - Serwis (PL). [dostęp 2013-10-09].
  6. a b c Weseła Wojnarowicz, Paweł Gnieszawa-Słodkowski: Dzielnica Włochy. Parki, zieleńce, zabytki.... Warszawa: Urząd Dzielnicy Włochy m.st. Warszawy, 2012, s. 18. ISBN 978-83-928365-4-4. [dostęp 2014-09-10]. (pol.)
  7. Historia (pol.). Urząd Dzielnicy Włochy m. st. Warszawy - Serwis (PL). [dostęp 2013-10-09].
  8. a b Rada m.st. Warszawy: ZAŁĄCZNIK TEKSTOWY I TABELARYCZNY DO PROGRAMU OCHRONY ŚRODOWISKA DLA MIASTA STOŁECZNEGO WARSZAWY na lata 2009–2012 z uwzględnieniem perspektywy do 2016 r. (pol.). bip.warszawa.pl, 21 października 2010 r.. [dostęp 2013-10-09].
  9. Opracowanie ekofizjograficzne do studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego m. st. Warszawy - Załącznik nr II.7 (pol.). Biuro Naczelnego Architekta Miasta, 2004. [dostęp 2013-10-09].
  10. Grzegorz Węcławowicz, Janusz Księżak, Andrzej Jarosz, Przemysław Śleszyński: Atlas Warszawy, Zeszyt 8, Ptaki Warszawy 1962-2000. Warszawa: Instytut Geografii i Przestrzennego Zagospodarowania PAN, 2001, s. 45, 46. ISBN 83-87954-95-0.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]