Stawka podatku

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Stawka podatku – określony procentowo lub kwotowo wskaźnik służący obliczeniu należnej kwoty podatku od podstawy opodatkowania. Stawka podatkowa nie jest jedynym parametrem wpływającym na wysokość podatku.

Stawki podatkowe w Polsce[edytuj | edytuj kod]

Podatek od towarów i usług[edytuj | edytuj kod]

W zakresie podatku od towarów i usług (VAT) od 1 stycznia 2011 roku obowiązują stawki:

  • podstawowa: 23%
  • obniżone: 8%, 5% i 0%
  • tzw. stawka zwolniona, która jest umownym terminem obejmującym grupę towarów i usług ustawowo zwolnionych od podatku VAT.

Do końca 2010 roku obowiązywały następujące stawki podatkowe:

  • podstawowa: 22%
  • obniżone: 7%, 3% i 0%
  • tzw. stawka zwolniona.

Podatek dochodowy[edytuj | edytuj kod]

Osoby prawne oraz te osoby fizyczne, które wybrały liniową metodę rozliczania podatku dochodowego objęte są 19% stawką tego podatku.

Osoby fizyczne rozliczające swoje dochody na zasadach ogólnych według skali podatkowej, od 1 stycznia 2009 r. objęte są stawkami 18% lub 32% podatku dochodowego. Wysokość stawki w tym ostatnim przypadku jest zależna od wysokości podstawy opodatkowania. Dnia 1 października 2019 weszła w życie nowelizacja ustawy o PIT, mająca na celu obniżenie dolnej stawki podatku dochodowego dla osób fizycznych rozliczających dochody na zasadach ogólnych z 18% do 17% (na mocy tej nowelizacji w 2019 stawka ta wyniesie 17,75%, a od 2020 17%)[1].

Podatek dochodowy od przychodów nieujawnionych (sankcyjna stawka podatku stosowana w przypadku zatajenia przychodów): 75%.

Podatek od czynności cywilnoprawnych[edytuj | edytuj kod]

  • udzielenie pożyczki: 0,5%
  • podniesienie kapitału spółki: 0.5%
  • sprzedaż rzeczy: 2%
  • sprzedaż praw majątkowych: 1%

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]