Steblewo

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Steblewo
Pomennonicki dom podcieniowy nr 23
Pomennonicki dom podcieniowy nr 23
Państwo  Polska
Województwo pomorskie
Powiat gdański
Gmina Suchy Dąb
Wysokość 10 m n.p.m.
Liczba ludności (2011) 398
Strefa numeracyjna (+48) 58
Tablice rejestracyjne GDA
SIMC 0174533
Położenie na mapie gminy Suchy Dąb
Mapa lokalizacyjna gminy Suchy Dąb
Steblewo
Steblewo
Położenie na mapie powiatu gdańskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu gdańskiego
Steblewo
Steblewo
Położenie na mapie województwa pomorskiego
Mapa lokalizacyjna województwa pomorskiego
Steblewo
Steblewo
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Steblewo
Steblewo
Ziemia54°10′37″N 18°49′47″E/54,176944 18,829722

Steblewo (niem. Stüblau) – wieś w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie gdańskim, w gminie Suchy Dąb na obszarze Żuław Gdańskich. Ośrodek produkcji wikliniarskiej. Od nazwy wsi wywodzi się nazwa południowo-wschodniego obszaru Żuław Gdańskich – "Żuławy Steblewskie".

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa gdańskiego.

Siedziba klubu sportowego Wisła Steblewo.

Historia[edytuj]

Pierwsze historyczne wzmianki o miejscowości pochodzą z roku 1298, z okresu przed opanowaniem Pomorza Gdańskiego przez Krzyżaków[1]. Istniała tu przeprawa promowa przez Wisłę. Ponownej lokacji wsi dokonał w roku 1343 wielki mistrz zakonu Ludolf König von Wattzau. 20 lutego 1454 miała tu miejsce jedna z bitew wojny trzynastoletniej. Od II pokoju toruńskiego w roku 1466 stanowiła własność gdańszczan. Podczas wojen szwedzkich wieś została wielokrotnie złupiona i podpalona przez wojska szwedzkie. W efekcie I rozbioru Polski w roku 1772 Steblewo znalazło się w zaborze pruskim. W okresie od 15 listopada 1920 r. do 1 września 1939 r. wieś znajdowała się na terytorium Wolnego Miasta Gdańsk. Do 1945 funkcjonowała tu przeprawa promowa do Palczewa. Po II wojnie światowej Steblewo wróciło do Polski.

Zabytki[edytuj]

Według rejestru zabytków NID[2] na listę zabytków wpisane są:

  • ruina kościoła z XIV-XV w., nr rej.: 487 z 30.05.1972
  • pomennonicki murowano-szachulcowy dom podcieniowy nr 23 z k. XVIII w., nr rej.: 176 z 16.12.1961
  • pomennonicki murowano-szachulcowy dom podcieniowy nr 37 (dec. 29) z 2 poł. XVIII w., nr rej.: 175 z 16.12.1961.

Ruiny kościoła gotyckiego zbudowanego przez Krzyżaków w XIV wieku. Od 1584 do 1945 r. świątynia była kościołem ewangelickim z prawem patronatu miasta Gdańska. Częściowo zniszczona przez Szwedów w 1628 r., odbudowana została za pieniądze gdańszczan. Przez kolejne stulecia, ze względu na urokliwą formę i otoczenie, stanowiła częsty temat prac malarskich i widokówek. W roku 1945 spalona przez Armię Czerwoną w czasie walk lub już po przejściu frontu[3]. Zachowały się mury zewnętrzne oraz część masywnej wieży frontowej, a także zabytkowy cmentarz przykościelny ze stellami nagrobnymi z XVIII i XIX wieku. W ostatnich latach uporządkowano otoczenie świątyni i wyremontowano pobliską kaplicę grobową rodziny Wessel, pełniącą obecnie funkcję lapidarium[4].

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. Spotykana w źródłach informacja o darowaniu wsi przez Wacława II w 1305 roku na rzecz zakonu krzyżackiego dotyczyła w istocie Zblewa (niem. Hoch Stüblau)
  2. Narodowy Instytut Dziedzictwa: Rejestr zabytków nieruchomych – województwo pomorskie. 30 września 2017; 2 miesiące temu. [dostęp 2017-01-22]. s. 36.
  3. Mieszkańcy zebrali pieniądze na remont 700-letniego kościoła. 2012-08-19. [dostęp 2013-02-18].
  4. Kościół w Steblewie

Linki zewnętrzne[edytuj]