Stefan Żywotko

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Stefan Żywotko
Data i miejsce urodzenia 9 stycznia 1920
Zniesienie
Wzrost 176 cm
Pozycja boczny pomocnik, boczny obrońca
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1935–1939 LKS Zniesieńczanka
1941–1943 Garbarnia/Siła Lwów
1944 Spartak Lwów
1946–1950 MKS/Gwardia Szczecin
Kariera trenerska
Lata Drużyna
1956–1964 Arkonia Szczecin
1965–1969 Pogoń Szczecin
1970–1972 Arkonia Szczecin
1973–1974 Warta Poznań
1975–1976 Arka Gdynia
1977–1991 JE Tizi-Ouzou/JS Kabylie

Stefan Żywotko (ur. 9 stycznia 1920 w Zniesieniu) – polski piłkarz i trener piłkarski. Jest najbardziej utytułowanym za granicą polskim szkoleniowcem. Sukcesy odnosił w algierskim JS Kabylie, którego trenerem był przez 14 lat.

Kariera piłkarska[edytuj | edytuj kod]

Swoją przygodę z piłką rozpoczął w LKS Zniesieńczanka. Po wybuchu II wojny światowej Żywotko trafił do założonego przez Rosjan Spartaka Lwów, gdzie grał razem z Kazimierzem Górskim.

W 1944 roku został powołany do polskiego wojska. Brał udział w I Igrzyskach Ziem Odzyskanych i Północnych.

Po wojnie grał w Arkonii Szczecin, gdzie w 1950 roku zakończył karierę.

Kariera trenerska[edytuj | edytuj kod]

W 1956 roku rozpoczął swą pierwszą szkoleniową pracę w Arkonii. Podczas 9 lat pracy ze szczecińskim klubem zaliczył awans do ekstraklasy, ale także, jedyny w swojej karierze trenerskiej, spadek.

W 1965 roku objął stanowisko szkoleniowca innego szczecińskiego klubu – Pogoni. Już w pierwszym sezonie pracy, w składzie z takimi zawodnikami jak Jerzy Krzystolik, czy Waldemar Folbrycht, wywalczył awans do 1. ligi

W latach 1970-1972 ponownie pełnił rolę trenera Arkonii, a następnie z powodzeniem prowadził Wartę Poznań (awans do 2. ligi) oraz Arkę Gdynia (awans do 1. ligi).

W latach 1977-1991 Żywotko trenował algierski JS Kabylie, z którym siedmiokrotnie triumfował w lidze algierskiej oraz dwukrotnie w Afrykańskiej Lidze Mistrzów.

Sukcesy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]