Stefan Belina-Skupiewski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Stefan Belina-Skupiewski
Ilustracja
Portret w gmachu Opery Śląskiej w Bytomiu
Data i miejsce urodzenia 23 lipca 1885
Kijów, Imperium Rosyjskie
Data i miejsce śmierci 2 sierpnia 1962
Gdańsk, Polska
Typ głosu tenor
Zawód śpiewak, pedagog
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski
Grób Stefana Beliny-Skupiewskiego na cmentarzu Srebrzysko w Gdańsku

Stefan Belina-Skupiewski (ur. 23 lipca 1885 w Kijowie, zm. 2 sierpnia 1962 w Gdańsku) – polski śpiewak (tenor), pedagog.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Stefan Belina-Skupiewski studiował muzykę w Kijowie, Karlsruhe i Monachium (u Felixa Mottla); ukończył również Politechnikę w Karlsruhe. W latach 1908–1928 był znanym europejskim wykonawcą operowym, śpiewał m.in. w 1923 partię Tristana w Tristanie i Izoldzie Wagnera w mediolańskiej La Scali pod dyrekcją Arturo Toscaniniego.

Od 1928 skoncentrował się na pracy pedagoga. Uczył śpiewu m.in. w konserwatoriach w Warszawie, Łodzi, Katowicach, Sopocie; w latach 1946–1953 był dyrektorem artystycznym Państwowej Opery Śląskiej w Bytomiu, od 1953 dyrektorem Państwowej Opery i Filharmonii Bałtyckiej w Gdańsku. Został wyróżniony Nagrodą Państwową.

Postanowieniem Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 22 lipca 1952 r. Na wniosek Ministra Kultury i Sztuki – za zasługi w dziedzinie kultury i sztuki został odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski[1].

Pochowany na cmentarzu Srebrzysko w Gdańsku (rejon IV, taras II) [2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. M.P. z 1952 r. nr 70, poz. 1078
  2. Stefan Skupiewski. cmentarze-gdanskie.pl. [dostęp 2019-01-15].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Encyklopedia muzyczna PWM. Część biograficzna, tom I, Kraków 1979
  • Pół wieku Opery Śląskiej. Księga jubileuszowa Teatru z lat 1945-2000, pod red. i w oprac. Tadeusza Kijonki, Bytom 2001