Stefan Bołoczko

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Stefan Bołoczko
Data i miejsce urodzenia 28 stycznia 1935
Grodno
Data i miejsce śmierci 21 lipca 2006
Olsztyn
Poseł VIII kadencji Sejmu PRL
Okres od 23 marca 1980
do 31 sierpnia 1985
Przynależność polityczna Polska Zjednoczona Partia Robotnicza
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Srebrny Krzyż Zasługi Medal 30-lecia Polski Ludowej Brązowy Medal „Za zasługi dla obronności kraju” Medal Komisji Edukacji Narodowej

Stefan Bołoczko (ur. 28 stycznia 1935 w Grodnie, zm. 21 lipca 2006 w Olsztynie) – polski lekarz, poseł na Sejm PRL VIII kadencji.

Życiorys[edytuj]

Wykształcenie i działalność naukowa[edytuj]

Po II wojnie światowej przybył wraz z rodzicami do Mrągowa, gdzie uzyskał maturę. W latach 1951–1956 studiował w Akademii Medycznej w Gdańsku, uzyskując absolutorium. Od 1957 do 1962 pracował w Oddziale Chirurgii Ogólnej Szpitala Powiatowego w Mrągowie. W 1960 uzyskał I stopień specjalizacji w zakresie chirurgii ogólnej. Pracował następnie jako asystent w Klinice Chirurgii Urazowej Studium Doskonalenia Lekarzy w szpitalu Bielańskim w Warszawie, a w 1964 uzyskał specjalizację II stopnia z chirurgii urazowej.

W 1966 został doktorem nauk medycznych. We wrześniu tego samego roku powołany został na stanowisko adiunkta Kliniki Chirurgii Urazowej i Ortopedii CSK WAM w Warszawie. W 1970 został ordynatorem w nowo otwartym Szpitalu Wojewódzkim w Olsztynie, gdzie zorganizował Oddział Chirurgii Ortopedyczno-Urazowej (który rozpoczął pracę 4 stycznia 1971). 26 marca 1972 uzyskał stopień doktora habilitowanego nauk medycznych w zakresie chirurgii ortopedycznej na podstawie dorobku naukowego oraz rozprawy pt. Niektóre aspekty polimerolastyki w operacjach wytwórczych stawów ze szczególnym uwzględnieniem zmian zniekształcających stawu biodrowego. W 1974 uzyskał II stopień specjalizacji w zakresie organizacji ochrony zdrowia. Od 1974 do 1990 zasiadał w Radzie Wydziału Lekarskiego Akademii Medycznej w Białymstoku. Prowadził zajęcia ze studentami. Od 1975 do 1980 był dyrektorem Wojewódzkiego Szpitala Zespolonego w Olsztynie. W latach 1975–1986 był członkiem Krajowego Nadzoru Specjalistycznego do spraw ortopedii i traumatologii. W 1986 został profesorem nadzwyczajnym oraz członkiem zarządu głównego Polskiego Towarzystwa Ortopedycznego i Traumatologicznego.

Był także członkiem komitetów redakcyjnych pism naukowych w zakresie ortopedii.

Działalność polityczna[edytuj]

W 1960 wstąpił do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. Od 1972 do 1975 był sekretarzem POP PZPR przy Szpitalu Wojewódzkim w Olsztynie, a w 1976 został członkiem Komitetu Wojewódzkiego partii. W latach 1976–1980 zasiadał w Wojewódzkiej Radzie Narodowej w Olsztynie.

Od 1980 do 1985 pełnił mandat posła na Sejm PRL VIII kadencji w okręgu Olsztyn. Zasiadał w Komisji Administracji, Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska, Komisji Zdrowia i Kultury Fizycznej, Komisji Nadzwyczajnej do rozpatrzenia projektu ustawy o Spółdzielniach i ich Związkach, Komisji Nauki i Postępu Technicznego, Komisji Oświaty, Wychowania, Nauki i Postępu Technicznego oraz w Komisji Polityki Społecznej, Zdrowia i Kultury Fizycznej. Od 1983 do 1985 pełnił też funkcję wiceprzewodniczącego Społecznej Rady Zdrowia przy Ministrze Zdrowia i Opieki Społecznej.

Śmierć[edytuj]

Zmarł 21 lipca 2006, pochowany został na Cmentarzu Komunalnym w Olsztynie.

Odznaczenia i wyróżnienia[edytuj]

W 2000 otrzymał tytuł honorowy „Osobowość Roku Warmii i Mazur” od Olsztyńskiego Klubu Biznesu. Uzyskał również Krzyż Oficerski oraz Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, a także m.in. Srebrny Krzyż Zasługi, Medal 30-lecia Polski Ludowej, Brązowy Medal „Za zasługi dla obronności kraju”, Medal Komisji Edukacji Narodowej, tytuł „Zasłużony Lekarz PRL” i Medal im. prof. Adama Grucy.

Bibliografia[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]