Stefan Dryszel

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Stefan Dryszel
Państwo  Polska
Data i miejsce urodzenia 25 grudnia 1958
Stanica
Drużynowo
Mistrzostwa świata Brąz (1985)
Mistrzostwa Kontynentu Srebro (1984), Brąz (1986)

Stefan Dryszel (ur. 25 grudnia 1958 w Stanica (województwo śląskie)|Stanicy) – polski tenisista stołowy, trener, medalista mistrzostw świata i Europy, wielokrotny medalista mistrzostw Polski.

Kariera sportowa[edytuj | edytuj kod]

Jest wychowankiem AZS Politechnika Śląska Gliwice, występował także w barwach francuskiej drużyny U.L.J.A.P Roncq, niemieckich TTC Grenzau i CFC Hertha 06 Berlin.

Reprezentował Polskę na mistrzostwach świata seniorów w 1979, 1981, 1983, 1985 i 1987 oraz mistrzostwach Europy seniorów w 1978, 1980, 1982, 1984, 1986 i 1988. W 1985 został brązowym medalistą mistrzostw świata w turnieju drużynowym (z Andrzejem Grubbą, Leszkiem Kucharskim i Andrzejem Jakubowiczem, rezerwowym był Norbert Mnich), w 1984 wicemistrzem Europy w turnieju drużynowym (z A. Grubbą, L. Kucharskim i A. Jakubowiczem]), w 1986 brązowym medalistą mistrzostw Europy w turnieju drużynowym (z. A. Grubbą, L. Kucharskim i A. Jakubowiczem). Razem z A. Grubbą, L. Kucharskim i Jolantą Szatko-Nowak zwyciężył w 1986 i 1987 w drużynowych rozgrywkach europejskiej superligi.

Na indywidualnych mistrzostwach Polski seniorów wywalczył:

  • w grze pojedynczej - trzy srebrne medale (1982, 1983, 1984), cztery brązowe medale (1977, 1985, 1987, 1988)
  • w grze podwójnej - trzy złote medale (1978 - z Leszkiem Kucharskim, 1982 - z Andrzejem Jakubowiczem, 1985 - z Piotrem Molendą), trzy srebrne medale (1979, 1987, 1988), trzy brązowe medale (1976, 1983, 1986)
  • w grze mieszanej - trzy złote medale (1980 i 1981 z Małgorzatą Urbańską, 1983 - z Jolantą Szatko-Nowak), cztery srebrne medale (1978, 1984, 1986, 1986), dwa brązowe medale (1985, 1987)

Był trenerem reprezentacji Polski mężczyzn na igrzyskach olimpijskich w 1996, 2000, 2004 i 2008. Od listopada 2008 do marca 2009 był p.o. kierownika szkolenia PZTS, od 1 lipca 2012 jest dyrektorem sportowym PZTS.

W 2001 został "za zasługi w działalności na rzecz rozwoju tenisa stołowego" odznaczony Brązowym Krzyżem Zasługi (M.P. z 2002, nr 8, poz. 143).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • 50 lat AZS Gliwice 1945-1995, wyd. Gliwice 1995
  • Wiesław Pięta Z dziejów Akademickiego Związku Sportowego - tenis stołowy (1928-2008), wyd. Łódź 2010
  • Wiesław Pięta Gramy dalej. Księga jubileuszowa 1931-2011. 80-lecie Polskiego Związku Tenisa Stołowego, wyd. Częstochowa 2011