Stefan Fejes

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Istvan Fejes
16 zwycięstw
Stabsfeldwebel[1] (pilot)
Data i miejsce urodzenia 30 sierpnia 1891
Cesarstwo Austrii Győr, Austro-Węgry
Przebieg służby
Lata służby od 1912
Siły zbrojne Cross-Pattee-Heraldry.svgK.u.k. Luftfahrtruppen
Jednostki Flik 51J
Główne wojny i bitwy I wojna światowa,
II wojna światowa
Późniejsza praca Instruktor lotnictwa, pilot cywilny
Odznaczenia
Medal za Odwagę

Stefan (Istvan) Fejes (ur. 30 sierpnia 1891 w Győrze) – as myśliwski austriackiego w I wojnie światowej. Od 1912 roku służył w 14 Pułku Landwehry, gdzie zastał go wybuch wojny. W czasie walk na froncie wschodnim 16 września 1914 roku został ciężko ranny. Po prawie półrocznym leczeniu w marcu 1915 roku powrócił do armii. W maju 1916 roku został skierowany do Cesarsko-Królewskie Siły Powietrzne i po zakończeniu szkolenia w lutym 1917 roku został przydzielony do 19 Eskadry (Flik 19).

Pierwsze zwycięstwo lotnicze odniósł w dniu 17 kwietnia 1917 roku na samolocie Hansa-Brandenburg C.I nad Nieuportem. Po odniesieniu 5 zwycięstw został od października 1917 roku przeniesiony do 51 Eskadry (Flik 51J) gdzie odniósł kolejne 11 zwycięstw na samolocie myśliwskim Albatros D.III.

Po zakończeniu wojny powrócił na Węgry i w czasie walk z Czechosłowacją, Rumunią i Serbią w 1919 roku latał w komunistycznej węgierskiej 8 eskadrze. W maju 1919 roku został zmuszony do lądowania i przebywał w niewoli w Czechosłowacji do końca 1919 roku.

Od 1930 do 1940 latał jako pilot w lotnictwie cywilnym. W czasie II wojny światowej służył jako pilot transportowy w armii węgierskiej. Później ślad po nim zaginął.

Stefan Fejes był jako jeden z sześciu żołnierzy austro-węgierskich trzykrotnie odznaczony Złotym Medalem za Odwagę.

Przypisy

  1. Stabsfeldwebel – odpowiednik sierżanta sztabowego lub chorążego.

Bibliografia[edytuj]

  • Christopher Chant: Austro-Hungarian aces of World War 1. London: Osprey, 2002. ISBN 1-84176-376-4.

Linki zewnętrzne[edytuj]