Stefan Florenski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Stefan Florenski
Pełne imię i nazwisko Stefan Józef Florenski
Data i miejsce urodzenia 17 grudnia 1933
Sośnica
Wzrost 178 cm
Pozycja obrońca
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1946–1956 Orzeł/Górnik Sośnica
1956–1971 Górnik Zabrze 258 (2)
1971 Górnik Wesoła
1971–1973 GKS Tychy
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1957–1968 Polska Rzeczpospolita Ludowa Polska 11 (0)
Kariera trenerska
Lata Drużyna
1972–1975 Górnik Zabrze (asystent)
Sośnica Gliwice

Stefan Józef Florenski (ur. 17 grudnia 1933 w Sośnicy jako Ginter Florenski) – polski piłkarz, obrońca. Długoletni zawodnik Górnika Zabrze.

Florenski był wychowankiem Sośnicy Gliwice. Do Zabrza trafił w 1956 i barw tego klubu bronił przez 15 lat. Z Górnikiem dziewięciokrotnie był mistrzem kraju, pięć razy zdobywał Puchar Polski. Uchodził za prekursora wślizgów w polskiej piłce.

W reprezentacji debiutował 29 września 1957 w meczu z Bułgarią. Miesiąc później zagrał w historycznym spotkaniu z ZSRR, wygranym przez Polaków na Stadionie Śląskim 2:1. Przedostatni oficjalny mecz w reprezentacji rozegrał w 1959. Później, na skutek konfliktu z działaczami, na długie lata zniknął z kadry (choć znalazł się w składzie zespołu na IO 60). W 1968, po dziewięcioletniej przerwie, ostatni raz włożył reprezentacyjną koszulkę, Polska wygrała wówczas z Irlandią 1:0. Łącznie w reprezentacji wystąpił w 11 spotkaniach.

Od 1981 mieszka w Niemczech.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Andrzej Gowarzewski, Bożena Szmel, Joachim Waloszek Górnik Zabrze. 60 lat prawdziwej historii (1948-2008), wyd. gia, Katowice 2009