Stefan Florenski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Stefan Florenski
Imię i nazwisko Stefan Józef Florenski
Data i miejsce urodzenia 17 grudnia 1933
Sośnica, Niemcy
Pozycja obrońca
Wzrost 178 cm
Kariera klubowa
Lata Klub M (G)
1946–1956
1956–1971
1971
1971–1973
Orzeł/Górnik Sośnica
Górnik Zabrze
Górnik Wesoła
GKS Tychy

258 (2)

Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja M (G)
1957–1968  Polska 11 (0)
Kariera trenerska
Lata Klub/reprezentacja
1972–1975
Górnik Zabrze (asystent)
Sośnica Gliwice

Stefan Józef Florenski (ur. 17 grudnia 1933 w Sośnicy jako Ginter Florenski) – polski piłkarz, obrońca. Długoletni zawodnik Górnika Zabrze.

Florenski był wychowankiem Sośnicy Gliwice. Do Zabrza trafił w 1956 i barw tego klubu bronił przez 15 lat. Z Górnikiem dziewięciokrotnie był mistrzem kraju, pięć razy zdobywał Puchar Polski. Uchodził za prekursora wślizgów w polskiej piłce.

W reprezentacji debiutował 29 września 1957 w meczu z Bułgarią. Miesiąc później zagrał w historycznym spotkaniu z ZSRR, wygranym przez Polaków na Stadionie Śląskim 2:1. Przedostatni oficjalny mecz w reprezentacji rozegrał w 1959. Później, na skutek konfliktu z działaczami, na długie lata zniknął z kadry (choć znalazł się w składzie zespołu na IO 60). W 1968, po dziewięcioletniej przerwie, ostatni raz włożył reprezentacyjną koszulkę, Polska wygrała wówczas z Irlandią 1:0. Łącznie w reprezentacji wystąpił w 11 spotkaniach.

Od 1981 mieszka w Niemczech.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Andrzej Gowarzewski, Bożena Szmel, Joachim Waloszek Górnik Zabrze. 60 lat prawdziwej historii (1948-2008), wyd. gia, Katowice 2009