Stefan Glass

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Stefan Glass
Dezydery Prokopowicz
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 29 maja 1895
Warszawa
Data i miejsce śmierci 20 października 1932
Warszawa
Zawód matematyk
Narodowość polska
Portret Stefana Glassa autorstwa Witkacego
Grób Stefana Glassa na Cmentarzu Powązkowskim

Stefan Glass (ur. 29 maja 1895 w Warszawie, zm. 20 października 1932 tamże) – polski matematyk i poeta, przyjaciel Witkacego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Syn adwokata Jakuba Glassa (1864–1942) i malarki Aliny z Bondych (1865–1935)[1]. Ukończył gimnazjum Emiliana Konopczyńskiego w Warszawie[2]. Jego kolegami gimnazjalnymi byli Gustaw Bychowski i Stefan Srebrny[3]. Na Uniwersytecie Lwowskim studiował matematykę. Okres I wojny światowej spędził we Włoszech, studiując pod kierunkiem Ulisse Diniego w Pizie. Następnie wyjechał do Zurychu, gdzie kontynuował naukę u Hermanna Weyla. Po I wojnie światowej wrócił do Polski i został asystentem na Politechnice Warszawskiej u Juliusza Rudnickiego. W 1925 obronił doktorat z filozofii na Uniwersytecie im. Stefana Batorego w Wilnie[4]. Należał do Polskiego Towarzystwa Matematycznego[5][6].

Przyjaźnił się z Witkacym i pod pseudonimem „dr Dezydery Prokopowicz” napisał rozdział poświęcony eterowi w jego traktacie o narkotykach Nikotyna Alkohol Kokaina Peyotl Morfina Eter. Witkacy kilkanaście razy sportretował Stefana Glassa, pięć portretów znajduje się w Muzeum Pomorza Środkowego w Słupsku[7].

Tłumaczył na język polski utwory Lenormanda i Gide′a[4]. Zmarł śmiercią samobójczą w 1932 roku, otruł się gazem w swojej pracowni[8][7]. Pochowany jest na Cmentarzu Powązkowskim (kwatera 113, rząd 6, miejsce 13)[9][10]. Pośmiertnie wydano jego zbiór poezji Samotna udręka (1934), z przedmową Floriana Sobieniowskiego.

Żonaty z Zofią z domu Minkiewicz (1899–1961), mieli troje dzieci: Irenę (1928–2011), Jerzego i Ryszarda (1927–1944)[7][1].

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Pawlak T. Stefan Glass i jego żona – Zofja. witkakcologia.eu (marzec 2016)
  2. Glass Stefan v (niem.). W: Matrikeledition [on-line]. Uniwersytet w Zurychu. [dostęp 1 kwietnia 2013].
  3. Wallis M. Gustaw Bychowski, psychoanalityk i humanista (1859–1972). Ruch Filozoficzny 2/4, ss. 105–108, 1973
  4. a b Ś. p. Stefan Glass. „Gazeta Bydgoska”. 236, s. 5, 13 listopada 1932. 
  5. Annales de la Société Polonaise de Mathématique, Tome VI, Année 1927. 1928. s. 136.
  6. Membres décédés. Annales de la Société polonaise de mathématique 11, s. 67, 1933
  7. a b c Janusz Degler: Witkacego portret wielokrotny: szkice i materiały do biografii (1918–1939). Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy, 2009, s. 237–239.
  8. Śmiertelne zatrucie gazem. Gazeta Polska R.4, nr 292 (21 października 1932) s.8
  9. Ś.p. Stefan Glass. Kurjer Warszawski R. 112, nr 292 (22 października 1932) s. 4
  10. Warszawskie Zabytkowe Pomniki Nagrobne. Urząd Miasta Stołecznego Warszawy. [dostęp 3 czerwca 2015].