Stefan Hołówko

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Stefan Hołówko
Data i miejsce urodzenia 28 lutego 1921
Warszawa
Data i miejsce śmierci 11 września 2009
Warszawa
Alma mater Politechnika Warszawska

Stefan Hołówko (ur. 28 lutego 1921 w Warszawie, zm. 11 września 2009 tamże) – polski architekt, nauczyciel.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Absolwent Wydziału Architektury Politechniki Warszawskiej (1950). Członek zespołu Pingwinów, projektant w Biurze Odbudowy Stolicy, w biurze Miastoprojekt Stolica i w pracowni urbanistycznej J. Manevala w Paryżu. Laureat konkursów architektonicznych, wykładowca w Zespole Szkół Architektoniczno-Budowlanych im. S. Noakowskiego, redaktor w Wydawnictwie Arkady[1].

Autor m.in.: Zespołu Basenów RKS „Skra” w Warszawie (1972-1973), biurowca Państwowego Zakładu Ubezpieczeń Wzajemnych w Warszawie, gmachu Centrali Ogrodniczej w Warszawie (1950), Domu Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich w Warszawie (1947-51) oraz domu wielorodzinnego Głównego Instytutu Pracy przy ul. Noakowskiego 8 w Warszawie (1950-53)[1].

Odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi, Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski i Medalem KEN[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c In memoriam – Pamięci Architektów Polskich – Stefan Tadeusz Hołówko, www.inmemoriam.architektsarp.pl [dostęp 2018-10-15].