Stefan Inglot

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Stefan Inglot
Data i miejsce urodzenia 10 czerwca 1902
Albigowa
Data i miejsce śmierci 10 stycznia 1994
Wrocław
Zawód historyk
Tytuł naukowy prof. zw. dr hab.
Alma Mater Uniwersytet Jana Kazimierza we Lwowie

Stefan Inglot (ur. 10 czerwca 1902 w Albigowej, zm. 10 stycznia 1994 we Wrocławiu[1]) – polski historyk, prof. zw. dr hab. nauk historycznych o specjalności historia gospodarcza i społeczna[2], działacz ruchu spółdzielczego. Był współtwórcą i organizatorem wrocławskiej szkoły historii gospodarczej[1].

Życiorys[edytuj]

Pochodził z rodziny chłopskiej zamieszkałej we wsi Albigowa pod Łańcutem. Uczył się w gimnazjum w Łańcucie. Przed maturą brał udział w obronie Lwowa przed Ukraińcami w 1918 i bolszewikami w 1920[3]. Studia na Uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie odbył pod kierunkiem prof. Franciszka Bujaka, jednego z twórców polskiej szkoły ekonomicznej. W 1926 roku doktoryzował się z filozofii a habilitował w 1932 roku z historii. Na Uniwersytecie Lwowskim podjął pracę najpierw jako docent (1932–1939), a następnie, od 1939 roku, na stanowisku profesora tytularnego historii społecznej i gospodarczej[1]. Jednocześnie pracował w Ossolineum i wykładał w Akademii Handlu Zagranicznego[3]. W latach 1924–1945 pracował w Bibliotece Zakładu Narodowego im. Ossolińskich we Lwowie jako bibliotekarz, następnie kustosz oddziału rękopisów. Czas wojny spędził we Lwowie – był prezesem nielegalnego Stronnictwa Ludowego i zajmował się tajnym nauczaniem, nadal pracując w Ossolineum. W 1944 został przypadkowo aresztowany[3].

Po wojnie objął w Krakowie katedrę w Studium Spółdzielczym Wydziału Rolniczego Uniwersytetu Jagiellońskiego, organizując jednocześnie Katedrę Historii Społecznej i Gospodarczej w Uniwersytecie Wrocławskim[3]. W 1950 roku Stefan Inglot wyjechał na stałe do Wrocławia. W Uniwersytecie Wrocławskim był m.in. prodziekanem (1954) i dziekanem (1954–1958) Wydziału Filozoficzno-Historycznego. Tytuł profesora zwyczajnego otrzymał w roku 1956[1].

Był m.in. członkiem Węgierskiej Akademii Nauk, Polskiej Akademii Umiejętności, Towarzystwa Naukowego we Lwowie, Wrocławskiego Towarzystwa Naukowego, Polskiego Towarzystwa Historycznego oraz Wrocławskiego Towarzystwa Miłośników Historii[1].

Przypisy

  1. a b c d e Stefan Inglot (pol.). uni.wroc.pl. [dostęp 2014-01-10].
  2. Stefan Inglot w bazie „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI).
  3. a b c d Magdalena Bajer: Inglotowie (pol.). forumakad.pl. [dostęp 2012-03-09].

Linki zewnętrzne[edytuj]