Stefan Kamiński (księgarz)
| Data i miejsce urodzenia |
20 maja 1907 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
14 listopada 1974 |
| Miejsce spoczynku |
cmentarz Rakowicki w Krakowie |
| Zawód, zajęcie |
księgarz, antykwariusz, wydawca, bibliofil |
| Miejsce zamieszkania |
Sejny (do 1926), Kraków (od 1926) |
| Narodowość |
polska |
| Odznaczenia | |
Stefan Kamiński (ur. 20 maja 1907[1] w Obrytkach, zm. 14 listopada 1974 w Krakowie) – polski księgarz, antykwariusz, wydawca i bibliofil związany z krakowskim środowiskiem artystycznym.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]
Urodził się jako czwarty z dziewięciorga dzieci Makarego i Michaliny z Olszewskich[2].
Działalność do 1939
[edytuj | edytuj kod]Naukę zawodu rozpoczął jako praktykant księgarstwa, w latach 1923–1926 był zatrudniony w księgarni Feliksa Nawrockiego w Sejnach. Następnie przeniósł się do Krakowa, gdzie zaczął pracę w Księgarni Jagiellońskiej oraz Księgarni Towarzystwa Szkół Ludowych, której kierownikiem był do 1932. Wtedy stał się udziałowcem Księgarni „Nauka i Sztuka”, mieszczącej się przy ul. Podwale 6 (od 1939 był jej jedynym właścicielem)[3]. Zajmowała się ona również działalnością wydawniczą. Pierwszą książką wydaną nakładem „Nauki i Sztuki” był zbiór felietonów Zygmunta Nowakowskiego Niemcy à la minute (1933). Wśród pozostałych wydawnictw znalazły się m.in. Zaklęty dwór Heleny Zakrzewskiej (z ilustracjami Jerzego Fedkowicza, 1934) i Akademia Urwipołcia Stanisława Helstein-Helińskiego (znanego pod pseudonimem Jerzy Kryszand; 1937)[4]. W księgarni przy ul. Podwale utworzył w 1936 dział antykwaryczny[5] oraz wspomnienia Antoniego Stawarza Gdy Kraków kruszył pęta (1939; z czasów wyzwolenia Krakowa z rąk austriackich w roku 1918; nakład został zniszczony przez Niemców w czasie okupacji)[6].
Do 1939 Kamiński był właścicielem następujących firm antykwarycznych w Krakowie: księgarni przy ul. Podwale 6, księgarni przy ul. Floriańskiej 13, wypożyczalni książek przy ul. Pierackiego 1 oraz księgarni i wypożyczalni przy ul. Krakowskiej 18. W okresie międzywojennym był również członkiem krakowskiego Towarzystwa Miłośników Książki, w którego biuletynie publikował liczne felietony[4].
Okres II wojny światowej
[edytuj | edytuj kod]W czasie II wojny światowej, po wkroczeniu wojsk niemieckich do Krakowa, Kamiński zajął się działalnością konspiracyjną. W 1942 utracił dotychczasowy lokal przy ul. Podwale i przeniósł się do nowej siedziby przy ul. Karmelickiej 29. Korzystając ze swojej drukarni, znajdującej się w podziemiach kamienicy, wydawał do 1945 pisma polityczne „Dziennik Polski”, „Kurier Powszechny”, „Małopolski Biuletyn Informacyjny”, „Rzeczpospolita Polska”, ulotki i odezwy oraz instrukcje wojskowe (drugą drukarnię podziemną prowadził przy ul. Poselskiej). Wśród współpracowników Kamińskiego w okresie okupacji niemieckiej znaleźli się m.in. Jerzy Andrzejewski, Jan Dobraczyński, Zofia Kossak-Szczucka, Jalu Kurek, Juliusz Kydryński, Karol Irzykowski, Czesław Miłosz, Zofia Starowieyska-Morstinowa, Kazimierz Wyka oraz kilkudziesięciu profesorów, a także twórcy literatury dziecięcej – w tym Zofia Rogoszówna, Witold Zechenter i Wojciech Żukrowski[7][8][9]. Ostatni z tych autorów napisał w czasie okupacji dla wydawnictwa Kamińskiego książkę Porwanie w Tiutiurlistanie, opublikowaną w 1946[10]. Oprócz konspiracyjnej działalności wydawniczej zajmował się pomocą i ukrywaniem Żydów[9].
Dalsza działalność i śmierć
[edytuj | edytuj kod]Po 1945 Kamiński rozszerzył swoją działalność, otwierając oddziały w Katowicach i Łodzi. Sytuacja jego firmy zmieniła się w 1950, kiedy nowo powstały Dom Książki przejął księgarnie i antykwariaty prowadzone przez osoby prywatne. Kamińskiemu pozwolono prowadzić antykwariat, jednak już w nowym lokalu, przy ul. Świętego Jana 3, którym kierował do śmierci w 1974[8].
Zmarł w Krakowie, spoczął na cmentarzu Rakowickim (kwatera LXI-płd.-10)[1].

Odznaczenia
[edytuj | edytuj kod]- Złoty Krzyż Zasługi[2]
- Złota Odznaka „Za Pracę Społeczną dla miasta Krakowa” (17 lipca 1972)[11]
- Medal Sprawiedliwy wśród Narodów Świata (pośmiertnie, 1993)[12][13]
Upamiętnienie
[edytuj | edytuj kod]Antykwariat z wypożyczalnią książek przy ul. św. Jana 3 w Krakowie od śmierci Kamińskiego prowadziła jego bratanica, Krystyna Kamińska-Samek[5][14]. Z początkiem 2020 r. nowym właścicielem Antykwariatu Kamiński został Grzegorz Małachowski[15]. W miejscu działalności drukarni podziemnej przy ul. Karmelickiej 29 w 1986 Stowarzyszenie Księgarzy Polskich ufundowało tablicę pamiątkową[7].
Galeria zdjęć
[edytuj | edytuj kod]- Kamienica przy ul. Świętego Jana 3 w Krakowie
- Tablica pamiątkowa przy ul. Karmelickiej 29 w Krakowie
- Ekslibris wypożyczalni książek Kamińskiego
- Logotyp antykwariatu Kamińskiego
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- 1 2 Lokalizator Grobów - Zarząd Cmentarzy Komunalnych [online], www.zck-krakow.pl [dostęp 2025-07-22].
- 1 2 Kamiński? Ach, ten księgarz! Z Krystyną Kamińską-Samek rozmawiają Karolina Grodziska i Janusz M. Paluch – Rocznik Biblioteki Kraków [online] [dostęp 2025-07-22].
- ↑ Główna Księgarnia Naukowa. miastoliteratury.pl. [dostęp 2016-05-05]. (pol.).
- 1 2 Aleksandra Mianowska. Stefan Kamiński (1907–1974). „Silva Rerum”. 1981. s. 125–134.
- 1 2 O firmie – Sklep internetowy Antykwariatu SK. krakow-antykwariat.pl. [dostęp 2016-05-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-06-02)]. (pol.).
- ↑ Paweł Stachnik: Wspomnienia o wyzwoleniu, czyli zapomniana książka kpt. Stawarza. dziennikpolski24.pl, 2015-10-31. [dostęp 2016-07-11]. (pol.).
- 1 2 283. Tablica upamiętniająca Stefana Kamińskiego, księgarza. Fundacja Centrum Dokumentacji Czynu Niepodległościowego. [dostęp 2016-05-05]. (pol.).
- 1 2 Stanisław Mancewicz: Przeczytałem w: Spokojny krakowianin. krakow.wyborcza.pl, 2004-12-02. [dostęp 2016-05-05]. (pol.).
- 1 2 Listy Jerzego Andrzejewskiego do Kazimierza Wyki z lat 1940–1944 (wybór). „Nowa Dekada Krakowska”. 3/4 2012, s. 30. Krakowska Fundacja Literatury. (pol.).
- ↑ „Porwanie w Tiutiurlistanie” Wojciech Żukrowski. w.bibliotece.pl. [dostęp 2016-05-05]. (pol.).
- ↑ Uchwała Nr 195 Prezydium Rady Narodowej m. Krakowa z dnia 17 lipca 1972 r. w sprawie nadania odznaki „Za Pracę Społeczną dla miasta Krakowa” [dostęp 2025-07-22].
- ↑ Polscy Sprawiedliwi. K. [w:] Polscy Sprawiedliwi – Przywracanie Pamięci [on-line]. Muzeum Historii Żydów Polskich. [dostęp 2019-05-14]. (pol.).
- ↑ Stefan Kamiński. Nekrologi. nekrologi.net, 2014-11-13. [dostęp 2016-05-05]. (pol.).
- ↑ JM: Antykwariat zarabia na bibliotekę. rp.pl, 2003-06-09. [dostęp 2016-05-05]. (pol.).
- ↑ Ostatnia prywatna wypożyczalnia książek w Krakowie kończy działalność. krakow.naszemiasto.pl, 2019-12-31. [dostęp 2022-05-26]. (pol.).
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Galeria zdjęć antykwariatu oraz pracowników Stefana Kamińskiego w PAUart – Katalogu zbiorów artystycznych i naukowych Polskiej Akademii Umiejętności
- Strona internetowa Antykwariatu SK – ostatniego miejsca pracy Kamińskiego. krakow-antykwariat.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-06-02)].